٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص

حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١٤٢ - نکته نگاری برای حدیث

ـ چنان‌که امام تصریح کرده‌اند، با این برخورد و روشن شدن فلسفه‌ی جنگ با طرف باطل، عذر طرفداران حق برای جنگیدن، نزد دیگران معلوم می‌شود‌.

ـ دشنام دادن به دشمن ضمن آن‌که هیچ‌کدام از آثار یاد شده را ندارد؛ هرچه بیشتر بر آتش نفرت و جنگ می‌دمد‌.

نکات دیگری که از این فراز استفاده می‌شود، عبارت است از:

ـ ناپسند بودن دشنام حتّی به دشمنان‌

ـ در اوج درگیری و جنگ به فکر حفظ خون هر دو طرف بودن و توجّه به این‌که دشمنی شخصی با جبهه مقابل نداریم و قلباً خواهان حفظ جان آنان هستیم و این جبهه‌گیری آنان در برابر حق است که باعث جنگ شده است‌.

ـ توجّه به سرنوشت افراد جبهه‌ی مقابل و خواست قلبی نسبت به هدایت یافتن آنان‌.

ـ دستور دعا کردن برای هدایت افراد لشکر دشمن هم نسبت به ناآگاهان و هم نسبت به آنانی که نسبت به جنگ با حق پافشاری می‌کنند‌.

سنّت الهی جبران مافات

شرایط غم‌بار پس از رحلت پیامبر اکرم٤ فضای سنگینی را بر جان و روان خاندان ایشان حاکم کرد‌. بر اساس برخی روایات، در چنین شرایطی، ‌هاتفی غیبی آنان را تسلّی داد‌. در این یادداشت، محتوای سخنان معصوم(ع) در گزارش این ماجرا مورد توجّه قرار گرفته است‌. در ذیل یکی از این احادیث با ترجمه می‌آید‌. در ادامه نیز متن چند حدیث دیگر مربوط به این ماجرا خواهد آمد:

«عنه عن سلمة عن علی ‌بن سیف عن أبیه عن أبی‌أسامة زید الشحام عن أبی‌عبداللَّهB قال لما قبض رسول‌الله٤ جاءت التعزیة أتاهم آت یسمعون حسه و لا یرون شخصه فقال السلام علیکم أهل‌البیت و رحمةاللَّه و برکاته کلّ نفس ذائقة الموت و إنما توفون أجورکم یوم القیامة فمن زحزح عن النّار و أدخل الجنة فقد فاز و ما الحیاة‌الدنیا إلاّ متاع الغرور فی اللَّه عزّوجلّ عزاء من‌کل مصیبة و خلف من‌کل ‌هالک و درک لما فات فباللَّه فثقوا و إیاه فارجوا فإن المحروم من‌حرم الثواب والسلام علیکم‌.»[٣٣٩]


[٣٣٩] . الکافی، ج٣، ص٢٢١، ح٦.