ب) حدثنا عبدالله‌ بن محمّد حدثنا هشام أخبرنا معمر عن [ابن‌شهاب] الزهری عن عروة عن عائشة. إن فاطمةJوالعباس أتیا أبابکر یلتمسان میراثهما من رسول‌الله٤ و هما حینئذ یطلبان أرضیهما من فدک و سهمهما من خیبر. فقال لهما أبوبکر: سمعت رسول‌الله٤ یقول: لانورث ما ترکنا صدقة إنّما یأکل آل محمّد من هذا المال. قال أبوبکر: ولله لا أدع أمراً رأیت رسول‌الله٤ یصنعه فیه إلا صنعته. قال: فهجرته فاطمة فلم تکلمه حتّی ماتت.[٢٥١]

فاطمهJ و عباس نزد ابوبکر رفته درخواست ارثشان از رسول‌خدا را کردند. آن‌ها زمینشان را از فدک و سهمشان را از خیبر خواستند. ابوبکر گفت: از رسول‌خدا شنیدم که فرمود: ما ارث باقی نمی‌گذاریم و ترکه‌ی ما صدقه است. همانا آل‌ محمّد از این بیت‌المال می‌خورند. ابوبکر ادامه داد: به خدا سوگند، آنچه را از رسول‌خدا دیدم، وانمی‌گذارم؛ مگر به آن عمل کنم. در نتیجه فاطمهJ تا پایان حیات از او دوری گزید و با او سخن نگفت.

ج) در خطبه‌ی حضرت فاطمهJ معروف به خطبه‌ی فدکیّه سخن از ارث است.[٢٥٢] به دلیل طولانی بودن، از ذکر آن خودداری می‌کنیم.

د) عنهما (محمّد بن عبدالحمید و عبدالصمد بن محمّد) عن حنان ‌بن سدیر:

سأل صدقة‌ بن مسلم أبا عبداللهB ـ و أنا عنده ـ فقال: من الشاهد علی فاطمة بأنها لاترث أباها؟ فقال: شهدت علیها عائشة و حفصة و رجل من العرب یقال له: أوس‌ بن الحدثان من بنی‌نضر. شهدوا عند أبی‌بکر بأنّ رسول‌الله٤ قال: لا أورث. فمنعوا فاطمةJ میراثها من أبیها.[٢٥٣]

صدقة بن مسلم از امام صادق(ع) در حضور من پرسید: چه کسی شهادت داد که فاطمهJ از پدرش ارث نمی‌برد؟ امام(ع) فرمود: عایشه و حفصه و عربی به‌ نام اوس ‌بن حدثان ـ از بنی‌نضر ـ نزد ابوبکر شهادت دادند که رسول‌خدا فرمود: ارث نمی‌گذارم. در نتیجه فاطمهJ را از ارث پدرش محروم کردند.

[٢٥١]. صحیح بخاری، ج٨، ص٣؛ صحیح مسلم، ج٣، ص٣٨١، ح٥٣؛ مصنّف عبدالرزاق، ج٥، ص٤٧٢، ح٩٧٧٤؛ مسند احمد، ج١، ص٣٢، ح٥٨؛ شرح نهج‌البلاغه، ج١٦، ص٢١٨.

[٢٥٢]. احتجاج، ج١، ص٢٥٣، ح٤٩؛ دلائل الامامة، ص١١١؛ شرح الاخبار، ج٣، ص٣٤، ح٩٧٤.

[٢٥٣]. قرب الاسناد، ص٩٩، ح٣٣٥.