نکته‌ی مورد توجّه در این یادداشت روایتی است که در اصل حدیثی زید نرسی آمده است‌. در این روایت طبقه‌ی متوسط جامعه به معادن سنگ‌های قیمتی تشبیه شده و به افراد توصیه شده با قشر متوسط جامعه، حشر و نشر داشته باشند یا دست‌کم با هم‌ردیفان و هم‌شأن‌های خود. این روایت هم‌چنین از حشر و نشر با ثروتمندان بر حذر داشته و هم‌نشینی با آن‌ها را باعث دل‌مردگی و رسوخ روحیه نفاق در انسان دانسته است:

الامام الصادقD:

«إیاکم و عشار الملوک و أبناء الدنیا فإن ذلک یصغر نعمةالله فی أعینکم و یعقبکم کفرا‌ً و إیاکم و مجالسة الملوک و أبناء الدنیا ففی ذلک ذهاب دینکم و یعقبکم نفاقا و ذلک داء دوى لا شفاء له و یورث قساوة القلب و یسلبکم الخشوع و علیکم بالاشکال من الناس و الأوساط من الناس فعندهم تجدون معادن الجوهر و إیاکم ان تمدوا أطرافکم إلى ما فی أیدی (ید خ د) أبناء الدنیا فمن مد طرفه إلى ذلک طال حزنه و لم یشف غیظه واستصغر نعمة‌الله عنده فیقل شکره لله و انظر إلى من هو دونک فتکون لأنعم‌الله شاکر أو لمزیده مستوجبا و لجوده ساکنا‌.»[٣٣٧]

زید نرسى می‌گوید: از امام صادق(ع) شنیدم که می‌فرمود:

از هم‌نشینی و حشر و نشر با شاهان و دنیاداران بپرهیزید؛ چرا که باعث می‌شود: نعمت خدا در نزد شما، کوچک به‌نظر آید و سرانجام به کفران نعمت مبتلا شوید‌، دین شما از بین برود و گرفتار نفاق شوید که در این ‌صورت به درد بی‌درمان مبتلا شده‌اید‌، قساوت قلب بگیرید و حالت خشوع شما از بین برود‌.

بنابراین، به شما توصیه می‌کنم، با همانندان خود (توده مردم) و قشر متوسط در ارتباط باشید و هم‌نشینی کنید؛ چرا که این قشر معادن گوهرهای گوناگون انسانیّت‌ هستند. بپرهیزید از چشم‌داشت به آنچه دنیاداران دارند که هرکه بر آن چشم دوزد، اندوهش بسیار شود و خشمش فرونکشد و نعمت خدا در نزدش

[٣٣٧]. الأصول الستة عشر، ص٥٧؛ بحارالأنوار، ج٧٢، ص٣٦٧، باب ٨١، أحوال الملوک و الأمراء.