٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص

حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٧٠ - اَباصَلت، رهیافتهی خراسان

اَباصَلت، ره‌یافته‌ی خراسان

مهدی غلامعلی[١٧٥]

چکیده

عبد‌السّلام‌ بن صالح مشهور به أباصلت هروی از راویان مشهور و یاران امام رضا(ع) است. زندگی وی، نوع نگرش و مذهب او در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. همراهی‌ او در خراسان با امام هشتم از او فردی والامقام و ارزشمند را در اذهان شیعیان به تصویر كشانده است؛ امّا متون كهن رجالی شیعه ـ مانند رجال طوسی ـ و بخشی از كتاب‌های رجالیان اهل‌ سنّت او را «عامّی» دانسته‌اند. در نوشتاری كه می‌آید، ضمن بازشناسی شخصیّت وی در دامنه‌ای از متون رجالی و روایی فریقین به این نتیجه رهنمون خواهیم شد كه اباصلت بخش قابل توجّهی از عمر خود را در میان دانشیان عامّه گذرانده و در شمار ایشان بوده است و با ورود امام به خراسان به‌تدریج توفیق ره‌یافتن و پذیرش اندیشه شیعی را یافته است.

كلیدواژه: اباصلت(ابوالصلت)، عبدالسّلام‌ بن صالح هروی، الهروی، راویان امام رضاD راوی حدیث شیعه، نیشابور، خراسان.

درآمد

أباصلت عبدالسّلام ‌بن صالح هروی از اصحاب روایت امام رضاD[١٧٦] و متولّد شهر مدینه بوده است.[١٧٧] نام كامل وی را خطیب بغدادی این‌گونه ثبت كرده است: «عبدالسّلام ‌بن صالح‌ بن سلیمان ‌بن أیوب‌ بن میسرة» و وی را «مولى عبد الرحمن بن سمرة القرشی» دانسته است.[١٧٨] همراهی وی در طول سفر امام رضاD از مدینه تا مرو روشن نیست؛ ولی گزارش‌هایی كه از او رسیده حضور او را در نیشابور[١٧٩] و همراهی او در طوس، سرخس[١٨٠] و مرو ـ و به‌ویژه ایام


[١٧٥]. مدرس مرکز تخصصی علوم حدیث و عضو هیأت علمی دانشکده‌ی علوم حدیث.

[١٧٦]. رجال‌النجّاشی، ص٢٤٥، ش٦٤٣؛ رجال‌الطوسی، ص٣٦٠، ش٥٣٢٨ و ص٣٦٩، ش٥٤٩٩.

[١٧٧]. رجال‌الكشّی، ص٦١٦، ش١١٤٩.

[١٧٨]. تاریخ بغداد، ج١١، ص٤٨، ش٧٢٨.

[١٧٩]. الامالی طوسی، ص٤٥١.

[١٨٠]. عیون أخبار الرضاD، ج‌٢، ص١٨٤. او امام را در زندان سرخس ملاقات می‌كند و سؤال‌های خود را می‌پرسد.