حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٤ - شیوهنامه
شیوهنامه
پژوهشگران و نویسندگان محترم مناسب است به منظور سهولت ارزیابی، آمادهسازی و چاپ مقالات در شمارههای آینده، نکات ذیل را تدوین مقالات رعایت کنند:
الف) عنوان مقاله: ناظر به موضوع تحقیق، به صورت کوتاه و رسا درج گردد؛
ب) مشخّصات نویسنده: ذکر نام و نامخانوادگی نویسنده / نویسندگان به همراه رتبهی علمی و سازمان وابسته؛
پ) چکیده: قریب ١٠٠ ـ١٥٠ کلمه به زبان فارسی (و در صورت امکان، به زبان انگلیسی و عربی) به گونهای که نمایانگر شرح مختصر و جامعی از محتویات نوشتار شامل بیان مسأله، هدف، ماهیّت پژوهش و نکتههای مهمّ نتیجه بحث باشد؛
ت) کلیدواژهها: حداکثر تا ٦ واژه از میان کلماتی که نقش نمایه و فهرست را ایفا میکنند و کار جستوجوی الکترونیکی را آسان میسازد؛
ث) مقدّمه: در آن به هدف پژوهشگر از پژوهش و انتشار آن و نیز به زمینههای قبلی پژوهش و ارتباط آنها با موضوع نوشتار به صورت واضح اشاره شود.
ج) بدنهی اصلی مقاله
١. بدنهی مقاله که متن اصلی است، پاراگرافبندی شده باشد، به گونهای که هر پاراگراف حاوی یک موضوع مشخّص باشد.
٢. هر دسته از موضوعات مرتبط در ذیل یک عنوان خاص قرار گیرند.
٣. هر دسته از عناوین ذیل عنوان کلّیتر قرار گیرند، به نوعی که مجموعهی مقاله از یک شاکلهی منسجم برخوردار بوده و تقدیم تأخیر مطلب در آن رعایت شده باشد.
٤. در مواردی که مطلبی عیناً از منبعی نقل میشود، ابتدا و انتهای مطلب گیومه (« ») قرار داده شود. نقل به مضمون نیازی به درج گیومه ندارد.
٥. هر مطلب نقل شده باید به منبعی ارجاع داده شود.
٦. بهجای ذکر مراجع در پانوشت یا پایان هر مقاله، در پایان هر نقل قول مستقیم یا غیرمستقیم، مرجع مورد نظر بدین صورت ذکر میشود: (نامخانوادگی مؤلّف، سال انتشار، شماره جلد و صفحه) در صورتی که نامخانوادگی مؤلّف مشترک است، باید اسم وی هم اشاره گردد. در صورتی که از شخص مورد نظر در یک سال دو اثر یا بیشتر منتشر شده و در مقاله استفاده شده است، با آوردن حرف الفبا بعد از سال انتشار، میان دو اثر تفکیک صورت میگیرد.