هنگامی که ابوبکر حضرت فاطمهJ را از تصرّف در فدک منع کرد و وکیل او را اخراج نمود، امام علی(ع) به مسجد رفت، در حالی که ابوبکر نشسته بود و مهاجران و انصار گرد او را گرفته بودند. فرمود: ای ابوبکر، چرا فاطمهJ را از تصرّف در عطای پیامبر٤ به او، منع کردی و وکیلش که سالیان متمادی در آن کار می‌کرد، اخراج کردی؟! ابوبکر گفت: فدک غنیمت مسلمانان است. اگر او شاهدان عادل بیاورد، برمی‌گردانم و الا حقّی در آن ندارد.

امام علی(ع) فرمود: ای ابوبکر، درباره‌ی ما برخلاف دیگر مسلمانان حکم می‌کنی؟! ابوبکر گفت: نه. امام(ع) فرمود: به من بگو اگر در دست مسلمانان چیزی باشد و من درباره‌ی آن ادّعایی کنم، از چه کسی بینه (شاهد) می‌خواهی؟ جواب داد: از تو. امام(ع) فرمود: اگر در دست من چیزی باشد و مسلمانان درباره‌ی مالکیّت آن ادّعایی کنند، از من بیّنه می‌خواهی؟ ابوبکر ساکت شد. عمر گفت: این غنیمت مسلمانان است و ما با تو در چیزی خصومت نداریم.

ب) علی‌ بن محمّد بن عبدالله عن بعض أصحابنا أظنّه السیّاری عن علی ‌بن أسباط قال: لمّا ورد أبوالحسن موسیB... قال: إن الله تبارک و تعالی لمّا فتح علی نبیّه٤ فدکاً و ما والاها، لم یوجف علیه بخیل و لا رکاب

فأنزل الله علی نبیه٤: «وَ ءَاتِ ذَالقُربَی حَقَّهُ.» فلم یدر رسول‌الله٤ من هم. فراجع فی ذلک جبرئیل و راجع جبرئیلD ربّه فأوحی الله إلیه أن ادفع فدک إلی فاطمةJ. فدعاها رسول‌الله٤ فقال لها: یا فاطمة إن الله أمرنی أن أدفع إلیک فدکاً. فقالت: قدر قبلت یا رسول‌الله، من الله و منک. فلم یزل وکلاؤها فیها حیاة رسول‌الله٤ فلما ولّی أبوبکر أخرج عنها وکلاءَها، فأتته فسألته أن یردها علیها. فقال لها: ائتینی بأسود أو أحمر یشهد لک بذلک. فجاءت بامیرالمؤمنینD و امّ‌ایمن فشهدا لها فکتب لها بترک التعرّض. فخرجت و الکتاب معها فلقیها عمر فقال: ما هذا معک یا بنت محمّد؟ قالت: کتاب کتبه لی ابن أبی‌قحالة: قال أرینیه. فأبت. فانتزعه من یدها و نظر فیه ثمّ تفل فیه و محاه و خرقه. فقال لها: هذا لم یوجف علیه أبوک بخیل و لارکاب ... .[٢٤٩]

[٢٤٩]. الکافی، ج١، ص٥٤٣، ح٥؛ تهذیب‌الاحکام، ج٤، ص١٤٨، ح٤١٤؛ مقنعة، ص٢٨٩. در تهذیب الاحکام و مقنعه آمده است که امام حسن و امام حسینH نیز جزء شاهدان بودند.