پیامبر فرمود: ما پیامبران ارث نمی‌گذاریم و آنچه از ما می‌ماند، صدقه است. همسر او، علی برای نفع بردن گواهی می‌دهد و امّ‌ایمن زنی صالح است، اگر شخص دیگر با او بود، به او اعتنا می‌کردیم.

حضرت فاطمهJ گریان و غمگین از نزد آن دو رفت؛ پس از آن علی(ع) نزد ابوبکر به مسجد رفت و مهاجران و انصار گرد او بودند. فرمود: ای ابوبکر! چرا فاطمه را از میراث رسول‌خدا منع کردی! در حالی که در زمان حیات پیامبر مالک آن شده بود؟ ابوبکر جواب داد: این غنیمت مسلمانان است. اگر شاهد آورد که پیامبر به او داده است، برمی‌گردانم و الا حقّی در آن ندارد. امیرالمؤمنین(ع) فرمود: ای ابوبکر! آیا برخلاف حکم خدا که درباره‌ی مسلمانان است، درباره‌ی ما حکم می‌کنی؟ گفت: نه. فرمود: اگر در دست مسلمانان چیزی باشد که مالک آن هستند و من درباره‌ی آن مال، ادّعای مالکیّت کنم، از چه کسی دلیل می‌خواهی؟ گفت: از تو... .

ب) أبومحمّد عن عبدالله ‌بن سنان عن أبی‌عبدالله(ع) قال:

«لما قبض رسول‌الله٤ و جلس أبوبکر مجلسه بعث إلی وکیل فاطمة ـ صلوات الله علیها ـ فأخرجه من فدک. فأتته فاطمةJ فقالت: یا أبابکر ادّعیت أنک خلیفة أبی و جلست مجلسه و أنک بعثت إلی وکیلی فأخرجته من فدک و قد تعلّم أن رسول‌الله٤ صدّق بها علیّ و أن لی بذلک شهوداً؟ فقال لها: إن النبی٤ لا یورث. فرجعت إلی علیD فأخبرته. فقال: ارجعی إلیه و قولی له: زغمت أن النبی٤ لا یورث و ورث سلیمانُ داودَ و ورث یحیی زکریا و کیف لا أرث أنا أبی؟ فقال عمر: أنت معلّمة. قالت: و إن کنت معلّمة فإنما علمنی ابن‌عمی و بعلی. فقال أبوبکر: فإن عایشة تشهد و عمر أنهما سمعا رسول‌الله٤ و هو یقول: إن النبی لا یورث. فقالت: هذا أوّل شهادة زور شهدا بها فی الإسلام ثمّ قالت: فإن فدک إنما هی صدق بها علیّ رسول‌الله٤ و لی بذلک بیّنة. فقال لها: هلمی ببینتک. قال: فجاءت بامّ‌ایمن و علیD... .»[٢٥٨]

[٢٥٨]. اختصاص، ص١٨٣.