فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٠٣ - قتل فرزند آدم(ع)
١٢٥ تنزّل آدم (ع) از مقام قرب الهى بر اثر عصيان:
فأزلّهما الشيطان عنها فأخرجهما ممّا كانا فيه .... [١]
بقره (٢) ٣٦
علم آدم (ع)---) همين مدخل، فضايل آدم (ع)
عهد آدم (ع)
١٢٦ عهد آدم (ع) با خدا براى سپاسگزارى در صورت اعطاى فرزندى صالح به او:
... دعوا اللَّه ربّهما لئن ءاتيتنا صلحا لنكوننّ من الشكرين.
اعراف (٧) ١٨٩
عهد خدا با آدم (ع)
١٢٧ پيمان گرفتن خدا از آدم (ع) براى پرهيز از درخت ممنوع:
و لقد عهدنا إلى ءادم من قبل فنسى ....
طه (٢٠) ١١٥
١٢٨ فراموش كردن پيمان با خدا از سوى آدم (ع):
و لقد عهدنا إلى ءادم من قبل فنسى ....
طه (٢٠) ١١٥
غريزه جنسى آدم (ع)
١٢٩ آدم (ع)، داراى غريزه جنسى:
هو الّذى خلقكم من نفس وحدة و جعل منها زوجها ليسكن إليها فلمّا تغشّلها .... [٢]
اعراف (٧) ١٨٩
غفلت آدم (ع)
١٣٠ غفلت آدم (ع) از توجّه خداوند در تدبير اسباب و عوامل تربيتى فرزند خود:
فلمّا ءاتلهما صلحا جعلا له شركاء فيما ءاتلهما .... [٣]
اعراف (٧) ١٩٠
فراموشى آدم (ع)
١٣١ به فراموشى سپرده شدن پيمان آدم (ع) با خدا:
و لقد عهدنا إلى ءادم من قبل فنسى ....
طه (٢٠) ١١٥
فرزندان آدم (ع)
تفاوت فرزندان آدم (ع)
١٣٢ خداترس بودن هابيل و سركش بودن قابيل:
و اتل عليهم نبأ ابنى ءادم ... قال لأقتلنّك قال إنّما يتقبّل اللَّه من المتّقين* لئن بسطت إلىّ يدك لتقتلنى ما أنا بباسط يدى إليك لأقتلك إنّى أخاف اللَّه ربّ العلمين* فطوّعت له نفسه قتل أخيه فقتله ....
مائده (٥) ٢٧ و ٢٨ و ٣٠
قتل فرزند آدم (ع)
١٣٣ كشته شدن فرزند آدم (ع) هابيل به دست قابيل پس از قبول نشدن قربانى قابيل:
و اتل عليهم نبأ ابنى ءادم بالحقّ إذ قرّبا قربانا فتقبّل من أحدهما و لم يتقبّل من الأخر قال لأقتلنّك ...* فطوّعت له نفسه قتل أخيه فقتله ....
مائده (٥) ٢٧ و ٣٠
[١] مقصود از «ممّا كانا فيه» احتمال دارد مقام قرب باشد.
[٢] «تغشّى» در لغت به معناى پوشانيدن، و در آيه، كنايه از آميزش است كه لازمه آن، داشتن غريزه جنسى است. (مفردات راغب)
[٣] ضمير در «دعوا» و «ربهما» به آدم (ع) و حوّا بر مىگردد. در اينكه مرجع ضمير در «جعلا له شركاء» چيست، دو احتمال وجود دارد: نخست به پدر و مادر از نوع انسان برگردد و دوم به آدم و حوّا كه در اين صورت، منظور از شرك در آيه، توجّه به اسباب طبيعى خواهد بود كه با اخلاص كامل منافات داشته باشد.