دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣

و از اين روست كه در قيامت به عابد گفته مى شود : اِنطَلِق إلَى الجَنَّةِ ! [١] به سوى بهشت برو ! امّا به مبلّغ گفته مى شود : قِف ! تَشفَع لِلنّاسِ بِحُسنِ تَأديبِكَ لَهُم . [٢] درنگ كن و به پاداش آن كه مردم را نيكو تربيت كردى ، آنها را شفاعت كن . اين فضايل ، براى همه مبلّغانِ واجد شرايط است ؛ امّا كسانى كه در هدايت مردم ، تلاش و ابتكار بيشترى دارند ، از كمالات برترى برخوردارند و مبلّغى كه براى تبليغ ، به بلاد شرك و كفر سفر كند و در اين راه ، جان بدهد ، به سان ابراهيم خليل ، در قيامت به صورت امّت واحدى محشور مى گردد . [٣] افزون بر اين ، آنچه در باره حقوق مبلّغ و ثواب تبليغ در احاديث اسلامى آمده است ، در جهت تقويت انگيزه مبلّغان و برنامه سازان تبليغى است . [٤] البتّه جايگاه رفيع مبلّغ ، مسئوليت بسيار سنگينى را بر دوش او مى گذارد و آيات و احاديثى كه در اين باره [٥] و نيز در مورد مبلّغان نمونه [٦] وارد شده است ، براى مبلّغان ، سختْ هشدار دهنده است .

رسالت مبلّغ

محتواى تبليغ ، يكى ديگر از اركان موفّقيت آن است . هر چه محتواى تبليغ با