اين تحول و انقلاب درونى (: توبه) زنگارى كه بر اثر ارتكاب گناهان بر روح لطيف او نشسته محو گردد. قرآن كريم، گناهكاران را توصيه به توبه حقيقى و خالص مى‌نمايد: «تُوبُو الَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً» «١».
ب- با زبان خود از نافرمانى‌هايى كه از دستورات الهى كرده است، عذرخواهى و استغفار نمايد.
ج- مسير زندگى خود را عملًا تغيير دهد و از گناهان گذشته دست بردارد و در صورتى كه واجبى از او قضا شده است تدارك نمايد و اگر تعرضى به حق‌الناس نموده، آن را ادا و جبران كند.
د- بر ترك گناهان مصمم باشد.
٣- آثار ارزنده توبه در زندگى انسان فراوان است. برخى از آنها عبارتند از: آمرزش گناهان، برخوردارى از مواهب الهى و زندگى شيرين، تبديل لغزش‌ها به حسنات و (٤٠)
. عفو و گذشت‌ . «الْعَفْوُ تاجُ الْمَكارِمِ «٢» ... الْعَفُو يُفْسِدُ مِنَ اللَّئيمِ بِقَدْرِ اصْلاحِهِ مِنَ الْكَريمِ» «٣» گذشت، زينت بزرگوارى‌ها است عفو و گذشت همان اندازه كه بزرگوار را اصلاح مى‌كند، فرومايه را تباه مى‌سازد.