يكصد درس زندگى از امام على(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٢

سود آرد، و نيز بيشتر از عمل حرف نزدن و به هنگام سخن درباره ديگرى، تقواى الهى پيشه كردن.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- به‌طور معمول انسان‌ها، گفتار خود را بر مبناى مصالح و منافع خود تنظيم مى‌كنند. دروغگويى خود را نيز بر همين اساس نزد محكمه وجدان خويش، توجيه مى‌كنند؛ درصورتى كه مقتضاى ايمان چيز ديگرى است.
انسان مؤمن در هر حال راستى را برمى‌گزيند، هر چند در راستاى منافع زودگذر و مادى او نباشد.
آن حضرت مى‌فرمايد:
«الْزَمِ الصِّدْقَ وَ انْ خِفْتَ ضُرَّهُ فَانَّهُ خَيْرٌ مِنَ الْكِذْبِ الْمَرْجُوِّ نَفْعُهُ.» «١» همواره راستگو باش گرچه از زيان آن بيمناك باشى زيرا راستى (هر چند زيان‌آور) از دروغى كه اميد منفعت در او مى‌رود بهتر است.
٢- بيش از آنچه انجام مى‌دهى به ديگران توصيه نكنى. چنان كه آن حضرت در مورد خويش مى‌فرمايد:
«ايُّهَا النَّاسُ انّى‌، وَاللَّهِ ما احُثُّكُمْ عَلى‌ طاعَةٍ الَّا وَ اسْبِقُكُمْ الَيْها وَ لا انْهاكُمْ عَنْ مَعْصِيَةٍ الَّا وَ اتَناهى‌ قَبْلَكُمْ عَنْها» «٢» اى مر يكصد درس زندگى از امام على(ع) ٣٩ نياز جامعه به حجت خدا ص : ٣٧ دم به خدا سوگند من شما را به هيچ طاعتى وادار نمى‌كنم مگر اين كه پيش از شما خودم به آن عمل مى‌كنم و شما را از گناهى بازنمى‌دارم‌