هر كس كه به ديدار خداوند اميدوار باشد، [بداند كه‌] وقت [ديدار] خداوند به يقين آمدنى است.
حضرت امام‌حسين عليه السلام در روز عاشورا پس از نماز صبح، خطابه كوتاهى ايراد نمود وفرمود:
اندكى صبر و استقامت كنيد، مرگ جز پلى نيست كه شما را از ساحل درد و رنج به ساحل سعادت و كرامت و بهشت‌هاى وسيع عبور مى‌دهد. «١» ٢- شايستگى عملى: شهادت‌طلبى، جايگاه رفيعى است كه نيل به آن، براى هر كس به سادگى ممكن نيست. انسان مؤمن براى آنكه بتواند به اين مرتبه از اعتلاى روحى برسد كه كشته شدن در راه معبود را چون شربتى گوارا تلقّى كند، لازم است پيشاپيش، خود را براى پذيرش مرگ آماده كند، بدين معنا كه در انجام وظايف و واجبات و پرهيز از معاصى و محرمات بكوشد كه هر لحظه‌اى كه اجلش فرا رسيد، براى آينده پس از مرگ خود احساس نگرانى نكند و مرگ را چون جان شيرين در برگيرد؛ چنان كه حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:
«فَاتَّقُوا اللَّهَ عِباداللَّهِ وَ بادِرُوا اجالَكُمْ بِاعْمالِكُمْ» «٢» اى بندگان خدا از [نافرمانى‌] خدا بپرهيزيد و با اعمال نيك خود بر اجل‌هايتان پيشى گيريد.
حضرت امام سجّاد عليه السلام نيز مى‌فرمايد:
«انَّمَا الْاسْتِعْدادُ لِلْمَوْتِ تَجَنُّبُ الْحَرامِ وَ بَذْلُ النَّدى‌ فِى الْخَيْرِ» «٣» آمادگى براى مرگ، پرهيز از كارهاى حرام و دست و دل باز بودن در نيكوكارى است.
عمل شايسته و خداپسندانه، به تدريج انان را به خالق خود نزديك و به ديدارش‌