الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٩٢ - قرآن كريم

مراتب و مراحل انكار و نهى از منكر

قرآن كريم:

(وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‌ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً) [١].

«و در قرآن بر شما نازل كرده كه هرگاه بشنويد افرادى آيات خدا را انكار و استهزا مى‌كنند با آنها ننشينيد تا به سخن ديگرى بپردازند و گرنه شما هم مثل آنان خواهيد بود. خداوند منافقان و كافران را همگى در دوزخ جمع مى‌كند.»

از اين آيه استفاده مى‌كنيم كه يكى از مراتب نهى از منكر، تحريم ارتباط با كسانى است كه مرتكب منكرات مى‌شوند مانند ترك مجالست و همنشينى با كسانيكه از آيات الهى اعراض و دورى مى‌كنند، و احتمال مى‌رود كه ترك چنين مجالسى، فى نفسه و بطور مستقل واجب باشد به علاوه اينكه از باب نهى از منكر واجب است، زيرا به نظر مى‌رسد حضور در مجالس اهل بدعت و گمراهى، حرام باشد (واللَّه العالم).