الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٨ - و- صفّ جهاد
به اين اعمال مىزنند و اين ناشى از محبّت آنان به خداوند است.
سوم- چون رابطه آنان با خداوند رابطه محبّت است و اين بالاترين مراتب انسجام، توافق و هماهنگى است، همديگر را نيز دوست مىدارند و در روابط بين خود با تساهل و آسانگيرى رفتار مىكنند، تا آنجا كه به علّت بالا بودن مراتب فروتنى، ايثار، فداكارى و اجتناب از خودخواهى در ميان آنان، ناظر خيال مىكند كه هر يك از آنان برده ديگرى است، زيرا آنان در برابر مؤمنين متواضع و فروتن هستند.
چهارم- امّا رابطه آنان با كفّار، براساس قدرت و مبارزه جويى است، زيرا آنان با كفّار با عزّت وسربلندى و پايدارى برخورد مىكنند و تحت تأثير افكار آنان قرار نمىگيرند و از آنان نمىهراسند.
پنجم- تلاش جامعه مسلمان، متراكم، سنگين و با دوام است، در برابر همه دشواريهاى داخلى و خارجى پايدارى مىكند و در راه خدا پيوسته در جهاد است و بر ضدّ دشمنان خارجى و نقطه ضعفهاى داخلى خود مبارزه مىكند.
ششم- ا نان در رفتار خود تحت تأثير گفتههاى ديگران قرار نمىگيرند، بلكه مطابق با انديشه سالم و بصيرت نافذ خود عمل مىكنند، و لذا شايعات و تبليغات هيچگاه به جهاد آنان نمىتواند لطمهاى وارد كند.