الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٥ - چگونه توبه كنيم و چگونه از پروردگار آمرزش بخواهيم؟
مصيبت يكنوع يادآورى و هشدار براى اوست، و شخص مؤمن از فرصتها استفاده مىكند و استغفار مىجويدو عمل صالح انجام مىدهد پيش از آنكه فرصت فوت شود، و مستحبّ است در هر روز هفتاد بار استغفار كند، مخصوصاً در زمانى كه علائم مرگ هم در وجود او بروز مىيابد، و شخص مؤمن همواره خويشتن را مورد محاسبه و ارزيابى قرار مىدهد تا توبه كند، زيرا او بخوبى آگاه است كه ايام عمر او چگونه مىگذرد و لذا هميشه استغفار و توبه و انجام عمل صالح را ادامه مىدهد، مخصوصاً وقتى كه عمر او به ٤٠ سالگى برسد، امّا در پنجاه سالگى بايد طورى خود را محاسبه كند كه گويا در حالت احتضار است.
شخص مؤمن هميشه، پس از ارتكاب بديها به كارهاى نيك روى مىآورد، و بر انجام عمل صالح حرص مىورزد، زيرا مىداند كه عملش از او جدا نمىشود در آن زمان كه مال، ثروت و فرزند همگى از او جدا مىشوند. شخص مؤمن سخت مىترسد از اينكه پرونده اعمالش به حضرت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله عرضه شود و لذا در راه خير تمام تلاش و كوشش خود را به كار مىبندد:
١- پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«إنّ للَّهفضولًا من رزقه ينحله من شاء من خلقه، واللَّه باسط يده عند كلّ فجر لمذنب الليل هل يتوب فيغفر له، ويبسط يده عند مغيب الشمس لمذنب النهار هل يتوب فيغفر له» [١].
«خداوند زياده هايى در رزق قرار داده كه آنها را مىبخشد به هركه اراده كند از خلقش، و خداوند در هر سپيده دمى دست خود را براى گناهكار شب باز مىكند كه آيا
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٨٦، ص ٣٥٩، حديث ١١.