الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤ - فصل اوّل مبارزه با نفس

«عليك بالاعتصام بربّك والتوكّل عليه، و جاهد نفسك لتردّها عن هواها؛ فإنّه واجب عليك كجهاد عدوّك».

«بر تو است كه به پروردگارت تمسّك بجوئى و بر او توكّل نمائى. با نفس خويش مبارزه كن تا آن را از هوايش بازگردانى، زيرا مبارزه با نفس مانند جهاد با دشمن بر تو واجب است.»

هشام گفت: با كدام يك از دشمنان، جهاد واجب‌تر است؟ امام فرمود:

«أقربهم إليك، وأعداهم لك، وأضرّهم بك، وأعظمهم لك عداوة، وأخفاهم لك شخصاً مع دنوّه منك، و من يحرّض أعداءك عليك وهو ابليس الموكّل بوسواس القلب، فلتشتدّ عداوتك له، ولا يكوننّ اصبر على مجاهدتك لهلكتك منك على صبرك لمجاهدته؛ فإنّه أضعف منك ركناً في قوّته، وأقلّ منك ضرراً في كثرة شره، إذا أنت اعتصمت باللَّه، ومن اعتصم باللَّه فقد هُدي إلى صراط مستقيم» [١].

«نزديكترين آنها به تو، دشمن‌ترين آنها به تو، زيان بارترين آنها به تو، كينه توزترين آنها به تو، نهان‌ترين آنها عليرغم نزديك بودنش به تو، و بالاخره كسى كه ساير دشمنانت را بر ضدّ تو تحريك مى‌كند و او ابليس است كه به دلها وسوسه مى‌افكند. پس بايد دشمنى تو با ابليس شدّت يابد. و مباد كه ابليس در مبارزه خود براى به هلاكت رساندن تو شكيباتر از تو در مبارزه با او باشد. زيرا ابليس در عين قوّت و قدرتش، از نظر پشتوانه و تكيه‌گاه، ضعيف‌تر از تو است، و با اينكه شرارت زيادى دارد، امّا ضرر و زيانش نسبت به قدرت ايمانى تو، كمتر است اگر تو به خداوند، اعتصام و تمسّك بجويى، و كسى كه به خدا اعتصام جسته باشد، به يقين به راه راست هدايت شده است.»