الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٨٠

جنگ با باغيان و شورشيان‌

قرآن كريم:

١- (وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِن دِيَارِكُم مَا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتاً* وَإِذاً لَآتَيْنَاهُم مِن لَدُنَّا أَجْراً عَظِيماً) [١].

«اگر به آنان دستور مى‌داديم يكديگر را به قتل برسانيد، و يا از وطن و خانه خود بيرون رويد، تنها عدّه كمى از آنان عمل مى‌كردند، و اگر اندرزهايى را كه به آنان داده مى‌شد انجام مى‌دادند براى آنها بهتر بود، و موجب تقويت ايمان آنها مى‌شد، و دراين صورت پاداش بزرگى از ناحيه خود به آنها مى‌داديم.»

٢- (الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفاً) [٢].

«كسانيكه ايمان دارند، در راه خدا پيكار مى‌كنند و آنها كه كافرند در راه طاغوت به جنگ مى‌پردازند، پس شما با ياران شيطان پيكار كنيد و از آنها نهراسيد، زيرا كه‌