الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦١ - د- جدا شدن از صفّ بازماندگان از جهاد

گوش ندهند.

بسيارى از كسانيكه از جهاد شانه خالى مى‌كنند، براى اينكه واقعيّت خود را توجيه نمايند، به منفى بافى پرداخته و درباره جهاد و مجاهدين به پخش افكار منفى مى‌پردازند. آيات قرآن پاره‌اى از اين منفى بافى‌ها را يادآور شده است:

(فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَافَ رَسُولِ اللَّهِ وَكَرِهُوا أَن يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَالُوا لَاتَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّاً لَوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ) [١].

«بازماندگان از جنگ از مخالفت با رسول خدا خوشحال شدند، و كراهت داشتند كه با اموال و جانهاى خود در راه خدا جهاد كنند و گفتند: دراين گرما حركت نكنيد. بگو آتش دوزخ از اين هم گرمتر است اگر مى‌دانستند.»

(وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَاباً شَدِيداً قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَى‌ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ) [٢].

«گروهى از آنان گفتند: چرا جمعى را اندرز مى‌دهيد كه سرانجام خدا آنها را هلاك خواهد كرد يا به عذاب شديدى گرفتار خواهد ساخت. گفتند: اين اندرزها براى اعتذار در پيش پروردگار است. و شايد آنها تقوا پيشه كنند.»

(وَقَالُوا إِن نَتَّبِعِ الْهُدَى‌ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَ لَمْ نُمَكِّن لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبَى‌ إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ رِزْقاً مِن لَدُنَّا وَلكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ) [٣].

«و آنها گفتند: ما اگر هدايت را همراه تو پذيرا شويم ما را از سرزمين‌مان مى‌ربايند، آيا ما حرم امنى در اختيار آنان قرار نداديم كه ثمرات هر چيزى به سوى آن‌