الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٩ - تفصيل احكام

اوّل- هر زمان كه ضعفى در ايمان و ترديدى در يقين خود احساس كردى، جهاد را به عنوان ابزارى براى رشد ايمان و يقين خود برگزين، و از دشوارترين مراتب آن آغاز كن، و تا با نشاط و تلاش وارد ميدانهاى جهاد نشده‌اى، قوت ايمان و افزايش يقين را انتظار نداشته باش. در راه خدا به جهاد بپرداز، آنگاه خداوند، به فضل و عنايت خود، بر ايمان تو مى‌افزايد.

از همين رو خداوند در كتابش مؤمنان را دستور مى‌دهد كه تقوا پيشه كرده، و وسيله‌اى براى تقرّب به او بجويند، و در راه او به جهاد بپردازند [١] و اين بدان معنى است كه از مهمترين وسيله‌ها براى نزديك شدن به خدا جهاد است و در حديث شريف هم از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت شده است:

«افضل ما توسّل به المتوسّلون، الايمان باللَّه ورسوله والجهاد فى سبيل اللَّه» [٢]

. «بهترين چيزى كه مؤمنان براى تقرّب به خدا به آن توسّل مى‌جويند، ايمان به خدا و پيامبرش و جهاد در راه خداست.»

دوم- وقتى كه يك رهبر مكتبى، ضعف ايمان را در يك جمعيت اسلامى يا جامعه مسلمان احساس كرد، راهى جز اين ندارد كه آنان را در ميدان جهاد وارد سازد، زيرا جهاد به خواست خدا وسيله مناسبى است براى مقابله با ضعف، و افزايش آرامش.

رهبرانى كه منتظر مى‌مانند تا ايمان جمعيت قوى شود سپس مبارزه بر ضد دشمن را آغاز كنند، راههاى بسيار دورى را انتخاب مى‌كنند، و چه‌بسا كه اصلًا به هدف خود نرسند.

سوم- جهاد از نزديكترين نقطه به تو آغاز مى‌شود، از خانواده‌ات، از