الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٨ - چگونه توبه كنيم و چگونه از پروردگار آمرزش بخواهيم؟
شهادتين كند پس او اقرار كرد و مُرد. پيامبر صحابه را دستور داد كه او را غسل دهند و كفن كنند، سپس بر او نماز خواند و فرمود: ستايش خدايى را كه امروز بخاطر من، بندهاى را از آتش نجات بخشيد.»
٨- حضرت على عليه السلام فرمود:
«إنّ اللَّه عزّ وجلّ إذا أراد أن يصيب أهل الأرض بعذاب قال: لولا الذين يتحابّون بجلالي، ويعمرون مساجدي، ويستغفرون بالأسحار، لأنزلت عذابي» [١].
«خداوند وقتى بخواهد اهل زمين را عذابى برساند مىفرمايد: اگر نبود كسانى كه بخاطر جلال من به همديگر محبّت مىورزند، و مساجدم را آباد مىكنند، و در سحرها استغفار مىجويند، عذاب خود را نازل مىكردم.»
٩- حفص بن غياث مىگويد: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود:
«إن قدرت أن لا تُعرف فافعل، وما عليك أن تكون مذموماً عند الناس إذا كنت محموداً عند اللَّه. ثمّ قال: قال أبي علي بن أبي طالب عليه السلام: لا خير في العيش إلّالرجلين:
رجل يزداد في كلّ يوم خيراً، ورجل يتدارك منيّته بالتوبة» [٢].
«اگر مىتوانى كه بين مردم شناخته نشوى، پس همان كن، و باكى بر تو نيست كه اگر بين مردم نكوهيده باشى در حاليكه در نزد خدا ستوده هستى.» سپس فرمود: «پدرم على بن ابيطالب عليه السلام فرمود: در زندگى خيرى نيست مگر براى دو شخص: شخصى كه در هر روز بر خير او افزوده مىشود، و شخصى كه با توبه به استقبال مرگ مىرود.»
١٠- امام صادق عليه السلام فرمود:
«من استوى يوماه فهو مغبون، ومن كان آخر يوميه خيرهما فهو مغبوط، ومن كان
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٩٤، ص ٣٧٤، حديث ١.
[٢] - همان، باب ٩٥، ص ٣٧٦، حديث ٣.