الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٥٩ - احكام اسيران جنگى
نمايد. پس اگر او را گرفتند، برخى از احكامى كه توصيف شد بر او جارى مىگردد.
امّا حكم ديگر اين است كه اگر جنگ به پايان رسد و جنگ افروزان سركوب شوند، هر اسيرى كه دراين حالت گرفته مىشود، در اختيار مسلمانان است و امام اختيار دارد اگر بخواهد منّت مىگذارد و رهايش مىنمايد، و اگر بخواهد از آنان فديه (غرامت) مىگيرد، و اگر هم بخواهد به بردگى مىگيرد و آنان برده مىشوند.»
٢- حضرت على عليه السلام فرمود:
«أسّر رسول اللَّه صلى الله عليه و آله يوم بدر اسارى وأخذ الفداء منهم، فالإمام مخيّر إذا أظفره اللَّه بالمشركين من أن يقتل المقاتلة أو يأسرهم ويجعلهم في الغنائم ويضرب عليهم السهامآية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، الفقه الاسلامى احكام جهاد - قم، چاپ: اول، ١٣٨٠.
ظ( ومن رأى المنّ عليه منهم منّ عليه، ومن رأى أن يفادي به فادى به إذا رأى فيما يفعله من ذلك كلّه الصلاح للمسلمين» [١].
«پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در جنگ بدر، تعدادى از مشركان را به اسارت گرفت و از آنان فديه گرفت. امام مخيّر است، در صورتيكه بر مشركين غلبه يابد، جنگجويان آنان را به قتل برساند يا اسير بگيرد و جزء سهام غنائم قرار دهد، و كسى را كه مصلحت بداند، منّت بگذارد و آزاد كند و از هر كسى هم اگر بخواهد، فديه بگيرد. در همه اين موارد، مصلحت مسلمين را در نظر مىگيرد.»
٣- روايت شده كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از كشتن زنان و كودكان نهى كرده است و حضرت، آنان را در صورتيكه اسير مىكرد، به بردگى مىگرفت. [٢]
تفصيل احكام:
١- فقها گفتهاند: دشمنى كه در جنگ شركت كرده و در ميدان جنگ
[١] - مستدرك الوسائل، ج ٢، باب ٢١، ص ٢٥١، حديث ١.
[٢] - سنن بيهقى، ج ٩، ص ٧٨ و ٦٣.