الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٠ - احكام اسيران جنگى

اسير مى‌شود، حكم او كشتن است. برخى ديگر از فقها گفته‌اند: امر او مربوط به امام است، پس اگر خواست او را به قتل برساند يا زنده نگه دارد.

٢- بعداز پايان جنگ، امام اختيار دارد كه اسير را بدون فديه و غرامت، يا با فديه و غرامت آزاد كند، طبق آنچه در آيه ٤ سوره محمّد (كه در آغاز اين بخش ذكر شد) آمده است.

البتّه در حديث شريف راه ديگرى يعنى برده گرفتن اسيران نيز وارد شده است.

٣- زنان و كودكان كشته نمى‌شوند، بلكه به گفته فقها به بردگى گرفته مى‌شوند.

٤- اگر اسير، مسلمان شد، كشته نمى‌شود ولى ساير احكام اسارت از او ساقط نمى‌گردد.

٥- براى اسير بايد خوراكى و آشاميدنى داده شود و همه حقوق او مراعات گردد، زيرا اسلام، اسير را يك انسان قابل اصلاح مى‌داند و دراين رابطه اسلام از همه دنيا، پيشگام بوده است.

٦- اگر دولت اسلامى، پيمانهاى بين المللى درباره اسيران جنگى را امضا كرده باشد، بايد به آنها مقيّد و متعهّد باشد همانطور كه به ساير قراردادها و پيمانها متعهّد و پايبند است.

٧- پيمانهاى بين المللى كسى را اسير جنگى مى‌شناسد كه جنگجوى نظامى باشد كه تسليم شده است چه سرباز وظيفه باشد يا سرباز احتياط يا داوطلب و يا از نيروهاى ويژه و كماندو، امّا جاسوسان دشمن، اسير جنگى محسوب نمى‌شوند.