الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٤ - معاشرت ستوده

وأقوانا، فقال: ألا اخبركم بأشدّكم وأقواكم؟ قالوا: بلى يا رسول اللَّه، قال: أشدّكم وأقواكم الذي إذا رضي لم يدخله رضاه في إثم ولا باطل، وإذا سخط لم يخرجه سخطه من قول الحقّ، وإذا ملك لم يتعاط ما ليس له بحقّ» [١].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از نزد قومى عبور كرد كه سنگى را بلند مى‌كردند، حضرت فرمود: اين چه كارى است؟ گفتند: سرسخت‌ترين و قوى‌ترين خودمان را آزمايش مى‌كنيم. پس فرمود:

آيا شما را به سرسخت‌ترين و قوى‌ترين خودتان آگاه كنم؟ گفتند: بلى يا رسول اللَّه! فرمود:

قوى‌ترين شما كسى است كه اگر راضى شود، رضايش او را در گناه وارد نمى‌كند و اگر خشم كند، خشمش او را از قول حق خارج نمى‌كند، و اگر چيزى را بدست آورد، فرانمى‌گيرد آنچه را حق او نيست.»

٧- امام صادق عليه السلام فرمود:

«يابن آدم، اذكرني في غضبك أذكرك في غضبي، لا أمحقك فيمن أمحق، وارضَ بي منتصراً، فإن انتصاري لك خير من انتصارك لنفسك» [٢].

«خداوند به برخى از پيامبرانش وحى فرمود كه‌اى فرزند آدم! مرا در هنگام غضبت ياد كن من هم تو را به هنگام غضبم ياد مى‌كنم و تو را نابود نمى‌كنم در ميان كسانى كه نابود مى‌كنم، و به يارى من راضى باش زيرا يارى كردن من براى تو بهتر است از اينكه خودت، خودت را يارى كنى.»

٨- امام باقر عليه السلام فرمود:

«إنّ الرجل ليأتي بأدنى بادرة فيكفر، وإنّ الحسد ليأكل الإيمان كما تأكل النار الحطب» [٣].