الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٨ - پارسايى در دنيا
گرداند. پس همواره در پيش خودش از همه مردم بالاتر بوده و در چشم مردم كوچكترين مردم باشد. و اگر او تواضع كند خداوند او را بالا مىبرد و سپس به او مىگويد: با نشاط و شاداب باش خداوند تو را شاداب و سرزنده سازد، پس همواره او پيش خودش كوچكترين مردم و در چشم مردم از بالاترين مردمان مىباشد.»
٢٠- امام صادق عليه السلام فرمود:
«ما من رجل تكبّر أو تجبّر إلّالذلّة يجدها في نفسه» [١].
«هيچ كسى نيست كه تكبّر و تجبّر مىورزد مگر بخاطر ذلّتى كه در خويشتن مىيابد.»
٢١- امام صادق عليه السلام فرمود:
«الجبّارون أبعد الناس من اللَّه عزّ وجلّ يوم القيامة» [٢].
«جبّاران و گردن فرازان در روز قيامت نسبت به همه مردم، از خدا دورتر هستند.»
پارسايى در دنيا
اگر بين آخرت و دنيا مخير گذاشته شوى، هيچ چيزى را بر آخرت ترجيح مده، زيرا آخرت بلندتر، پاكتر و جاويدانهتر است، امّا نعمتهاى دنيا، نابود شدنى و توأَم با نكبت و كدورت است. كسانى كه تنها محبّت دنيا را در دل خود جا دادهاند، همّت آنان هم منحصر به دنيا بوده و چشم بصيرت آنان از ديدن غير دنيا كور مىباشد، امّا بندگان مخلص خدا در دنيا پارسايى را پيشه خود مىسازند و از اين رو چشمه حكمت در دل
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٥٩، حديث ٣.
[٢] - همان، ص ٣٠٤، حديث ٧.