بخوانند ...[١] و ممكن است مقصود امام (ع) از اينكه فرمود: رسول خدا ٦ اين دو ركعت نماز را نخواند، اين باشد كه آن حضرت دائما اين نماز را نمى‌خواند، بلكه گاهى مى‌خواند و گاهى نمى‌خواند، كما اينكه از بعضى از احاديث ديگر هم اين معنا استفاده مى‌شود، و با اين احتمال، روايت ابى بصير معارض و منافى با روايت ديگرى كه مى‌گويد رسول خدا ٦ اين نماز را مى‌خواند نخواهد بود.

١٤٥- و در تهذيب به سند خود از زراره نقل كرده كه گفت شنيدم حضرت ابى جعفر (ع) مى‌فرمايد: رسول خدا ٦ در هيچ روزى تا ظهر نمى‌شد نمازى نمى‌خواند وقتى كه ظهر مى‌شد و به قدر نصف انگشت سايه مى‌گشت هشت ركعت مى‌خواند و وقتى سايه به قدر يك ذراع مى‌شد نماز ظهر را مى‌خواند بعد از نماز ظهر هم دو ركعت و قبل از نماز عصر دو ركعت مى‌خواند تا آنكه سايه بقدر دو ذراع مى‌شد آن وقت نماز عصر را بجا مى‌آورد و وقتى آفتاب غروب مى‌كرد نماز مغرب را و بعد از زوال سرخى شفق، عشا را مى‌خواند و مى‌فرمود: وقت عشا تا ثلث شب امتداد دارد، بعد از عشا نماز ديگرى نمى‌خواند تا شب به نصف مى‌رسيد، آن گاه برمى‌خاست و سيزده ركعت نماز مى‌خواند كه سيزدهمى آن نماز وتر بود و دو ركعت از آن نافله صبح و وقتى فجر طالع و هوا روشن مى‌شد نماز صبح را مى‌خواند.[٢] مؤلف: در اين روايت تمامى نافله عصر را ذكر نكرده و مهم هم نيست چون از ساير روايات مقدار آن بدست مى‌آيد.

١٤٦- و نيز در تهذيب به سند خود از معاوية بن وهب نقل مى‌كند كه گفت: شنيدم كه امام صادق (ع) در ضمن بيان چگونگى نماز رسول خدا ٦ مى‌فرمود: ظرف آب را رو پوشيده بالاى سرش مى‌گذاشتند و آن جناب مسواك خود را هم زير رختخواب خود مى‌گذاشت و مى‌خوابيد، تا چندى كه خدا بخواهد، و وقتى از خواب بيدار مى‌شد مى‌نشست و نظرى به آسمان مى‌افكند و آياتى را كه در سوره آل عمران است يعنى آيات (إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ...) را مى‌خواند سپس دندانها را مسواك كرده، تطهير نموده و به مسجد مى‌رفت و چهار ركعت نماز مى‌خواند كه ركوع هر ركعتش بقدر قرائت آن و سجودش بقدر ركوع آن طول مى‌كشيد، بحدى كه مردم مى‌گفتند كى سر از ركوع برمى‌دارد و

[١] علل الشرائع ج ٢ ص ٣٣١.

[٢] تهذيب ج ٢ ص ٢٦٢ ح ٨٢.