ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٦ - بحث روايتى(رواياتى در باره صدقه دادن امام على(ع) انگشترى خود را در حال ركوع و نزول آيات گذشته در اين شان)
كتاب اللَّه و عترتى، ما ان تمسكتم بهما لن تضلوا بعدى و انهما لن يفترقا حتى يردا على الحوض و اين مضمون با الفاظ ديگرى هم نقل شده و آن اينست: انى تارك فيكم الثقلين كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى و انهما لن يفترقا حتى يردا على الحوض ما ان تمسكتم بهما لن تضلوا و تقريبا حاصل معناى اين حديث شريف اينست: من در بين شما دو چيز گران به جانشينى خود مىگذارم، يكى كتاب خداوند و يكى عترتم و اهل بيتم، و اين دو هرگز از هم جدا نخواهند شد تا بر لب حوض وارد بر من شوند و شما بعد از من مادامى كه به آن دو تمسك جوييد هرگز گمراه نخواهيد شد.
آن گاه امام هادى (ع) مىفرمايد: اين يك مضمونيست كه به دو عبارت نقل شده و ما بعنوان مثال آن را ذكر كرديم، و مىبينيم كه كتاب خداوند موافق آنست و بر طبق آن نص صريح دارد، و آن اينست كه مىفرمايد:(إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ).
پس اين حديث شريف از احاديثى است كه بايد آن را اخذ كرد و به آن عمل نمود و راجع به اين كلمه از آيه هم كه فرمود(الَّذِينَ آمَنُوا) باز بايد يا از كتاب خدا و يا از اجماع امت بدست آورد كه مراد از آن كيست، و مىبينيم كه مجمع عليه بين علما و اهل حديث از همه فرق اسلام است كه مراد از(الَّذِينَ آمَنُوا) تنها و تنها امير المؤمنين (ع) است كه انگشتر خود را تصدق داد، در حالى كه در ركوع نماز بود، از اين رو خداوند پاس عملش را نگهداشته و اين آيه را فرستاد، و مىبينيم كه رسول خدا ٦ او را از بين همه اصحاب خود به كلمات ذيل اختصاص داده و امر ولايتش را آشكارا ساخت و فرمود: من كنت مولاه فعلى مولاه اللهم و ال من والاه و عاد من عاداه [١] و نيز فرمود: على يقضى دينى و ينجز موعدى و هو خليفتى عليكم بعدى [٢] و نيز روزى كه او را خليفه خود در مدينه قرار داد و خود به سفر رفت در پاسخ على (ع) كه از نرفتن به ميدان جنگ ناراحت بود و عرض كرد آيا مرا براى زنها و بچهها مىگذارى؟ فرمود: اما ترضى ان تكون منى بمنزلة هارون من موسى الا انه لا نبى بعدى؟ [٣].
[١] هر كه من در زندگيم مولاى او بودم پس از من على مولاى اوست بار الها دوست بدار كسى را كه دوست بدارد على را، و دشمن بدار كسى را كه دشمنش بدارد.
[٢] على قرض مرا مىدهد و پس از من به وعدههاى من وفا مىكند و او است خليفه من بر شما پس از خودم.
[٣] آيا خشنود نيستى به اينكه نسبت به من مقام هارون نسبت به موسى را داشته باشى؟! با اين تفاوت كه پس از من پيغمبرى نخواهد بود.