ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٤ - بحث روايتى(رواياتى در باره صدقه دادن امام على(ع) انگشترى خود را در حال ركوع و نزول آيات گذشته در اين شان)

پيغمبر آمد و داستان خود را گفت، چيزى نگذشت كه اين آيه نازل شد(إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ ...) رسول اللَّه ٦ آيه را بر ما تلاوت نمود و سپس فرمود: هر كه من مولاى اويم على مولاى اوست، بار الها دوست بدار هر كه على را دوست بدارد و دشمن بدار هر كه على را دشمن بدارد[١].

و در تفسير عياشى از مفضل بن صالح از بعضى از اصحابش از امام محمد باقر و يا امام جعفر صادق (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: وقتى آيه‌(إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا) نازل شد رسول خدا را گران آمد و ترسيد كه قريش تكذيبش كنند لذا اين آيه نازل شد:(يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ...) پس در روز غدير خم قضيه را عملى نمود.[٢] باز در تفسير عياشى از ابى جميله از بعضى از اصحابش از امام محمد باقر يا امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: خداوند به من وحى فرستاد به اينكه چهار نفر را دوست بدارم: على، ابا ذر، سلمان و مقداد، راوى مى‌گويد:

عرض كردم در بين آن همه جز اين چهار نفر كسى معرفت به ولايت نداشت؟ فرمود بلكه سه نفر عرض كردم اين همه آيات مانند(إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا) و مانند(أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ) نازل شد آيا كسى جز اين چند نفر پرسيد كه اين آيات در باره كيست؟! فرمود: كسى نبود بپرسد اصل اين آيات از كجا است تا چه رسد به اينكه بپرسد در شان كيست.[٣] و در غاية المرام از صدوق (رحمة اللَّه عليه) نقل مى‌كند كه وى به اسناد خود از ابى سعيد وراق از پدرش از جعفر بن محمد (ع) از پدرش و از جدش (ع) نقل مى‌كند داستان قسم دادن على (ع) ابى بكر را، وقتى كه به خلافت نشسته بود و در ضمن فضايل خود را براى ابى بكر ذكر مى‌نمود و به كلماتى كه رسول اللَّه ٦ در حقش فرموده بود استدلال مى‌كرد تا اينكه فرمود: اى ابا بكر تو را به خدا سوگند آيا ولايتى كه قرين ولايت خدا و رسول است در آيه زكات ولايت من است يا ولايت تو؟ گفت بلكه ولايت تو است.[٤]

[١] تفسير عياشى ج ١ ص ٣٢٧ ح ١٣٩.

[٢] تفسير عياشى ج ١ ص ٣٢٨ ح ١٤٠.

[٣] تفسير عياشى ج ١ ص ٣٢٨ ح ١٤١.

[٤] غاية المرام ص ١٠٨ ح ١٦.