اولا- علت نهى از محبت كفار، چه استفاده مى‌شود علت اين نهى اين بوده است كه چون دوستى بين دو طايفه باعث اختلاط ارواح آنان است، و هرگز بين دو طايفه كه يكى مقدسات و معتقدات ديگرى را مسخره مى‌كند دوستى و صميميت بر قرار نمى‌ماند، از اين رو مسلمين بايد دوستى كسانى را كه اسلام را سخريه مى‌گيرند ترك كنند، و زمام دل و جان خود را بدست اغيار نسپارند، و گرنه اختلاط روحى كه لازمه دوستى است باعث مى‌شود اينان عقايد حقه خود را از دست بدهند.

ثانيا- تناسبى كه در مقابله جمله‌(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا) با جمله‌(الَّذِينَ اتَّخَذُوا) است و نيز نكته‌اى كه در اضافه دين مسلمين در كلمه دينكم هست آن چرايى را كه گفته شد روشن مى‌سازد.

ثالثا- نكته ديگرى كه از آيه استفاده مى‌شود اينست كه در جمله‌(وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) چيزى نظير تاكيد براى نهى در جمله لا تتخذوا وجود دارد كه نهى و علتش را تاكيد مى‌كند، در حقيقت جمله لا تتخذوا را به عبارت عمومى‌ترى تاكيد كرده، مى‌فرمايد: مؤمن و كسى كه متمسك به ريسمان و دست‌آويز ايمان شده ديگر معنا ندارد راضى شود به اينكه اغيار، دين او و آنچه را كه او به آن ايمان دارد مورد سخريه و استهزا قرار دهند.

پس اين مسلمين اگر ايمان به خدا دارند يعنى راستى اسلام را دين خود- نه وسيله گذراندن امر دنيايشان- مى‌دانند چاره‌اى در كار خود جز تقوا و پرهيز از دوستى با كفار ندارند.

اين بود نكاتى كه گفتيم از آيه استفاده مى‌شود و احتمال دارد جمله‌(وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) در مقام بيان مطلبى باشد كه نظيرش در چند آيه قبل، آنجا كه فرمود: (وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ‌) گذشت و بنا بر اين احتمال معناى آيه چنين مى‌شود: در صورتى كه شما از ايشان (از كفار) نيستيد پس از خدا بترسيد و آنها را دوست مگيريد، ليكن معناى اول ظاهرتر بنظر مى‌رسد.

(وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً ...) اين آيه ثابت مى‌كند آن ادعاى گذشته را كه فرمود: كفار دين مؤمنين را به بازى و مسخره مى‌گيرند، و مراد از ناديتم اذانى است كه در اسلام قبل از هر نماز واجب يوميه تشريع شده است، و بطورى كه گفته مى‌شود جز در اين آيه در هيچ جاى ديگر قرآن، از اذان‌