پيامبر اعظم از نگاه قرآن و اهل بيت - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٥ - فصل هفتم محمّد از زبان على
٢٦٤. امام على عليه السلام: تا آنكه كرامت خداوند سبحان به محمّد صلى الله عليه و آله رسيد. پس او را از برترين رويشگاهها و ارجمندترين ريشه و تبارها بيرون آورد؛ از درختى كه پيامبرانش را از آن به وجود آورد و امناى خويش را از آن برگزيد ... راهش راست و معتدل است، و شيوهاش راهنمايى، و سخنش جدا كننده حق از باطل، و حُكمش بر اساس عدل و داد.
٢٦٥. امام على عليه السلام: طبيبى بود كه با داروى خود، در ميان مردم مىگرديد. مرهمهايش را درست و آماده كرده و ابزار داغ كردنش را تافته بود و آنها را بر هر جا كه لازم بود، از دلهاى كور و گوشهاى كر و زبانهاى گنگ، مىگذاشت. با داروى خود، بيمارىهاى غفلت و سرگردانى را در كسانى درمان مىكرد كه از پرتوهاى حكمت، روشنايى برنگرفته بودند و با آتشزنههاى دانشهاى درخشان، شعلهاى برنيفروخته بودند، و همچون حيواناتِ چرنده و تخته سنگهاى سخت بودند.
٢٦٦. امام على عليه السلام: گواهى مىدهم كه محمّد، بنده و فرستاده خداست، به فرمانبرى از خدا فرا خوانْد و در راه دفاع از دين او، دشمنانش را مقهور ساخت، همداستانى [دشمنان خدا] بر تكذيب و مخالفت با او و كوشش آنان براى خاموش ساختن نورش، او را از اين كار [كه دعوت به طاعت خدا و دفاع از دينش بود] باز نمىداشت.
٢٦٧. امام على عليه السلام: خداوند سبحان، محمّد صلى الله عليه و آله را فرستاد تا به جهانيان هشدار دهد و گواه بر پيامبران باشد.
٢٦٨. امام على عليه السلام: خداوند، او را براى دعوت به حق و گواه بودن بر مردمان فرستاد و او پيامهاى پروردگارش را، بدون كمترين سستى و كوتاهى، ابلاغ كرد و با دشمنان او، بدون نشان دادن كمترين ضعف و اظهار كوچكترين بهانهاى، جهاد كرد. او پيشواى پرهيزگاران و ديده رهجويان بود.
٢٦٩. امام على عليه السلام: [خداوند] او را با دلايل لازم (قانع كننده)، و با پيروزىِ آشكار و براى روشن ساختن راه، فرستاد و او پيام خداوند را آشكار و ابلاغ كرد و با راهنمايى كردن مردم، آنان را به راه راست كشاند.