٣٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال در آسمان هفتم ، فرشتگانى دارد كه از وقتى آنها را آفريده تا روز قيامت ، در سجده اند ؛ بندهاى بدنشان از ترس خداوند بزرگ مى لرزد ، و هر قطره اشكى كه از آنان مى چكد ، به فرشته تبديل مى شود . چون روز قيامت شود ، سرهايشان را [از سجده] بر مى دارند و مى گويند : تو را چنان كه حقّ عبادت توست ، عبادت نكرديم .

٣٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حديثى طولانى كه از برادران آينده اش ياد مى كند ـ :اگر يكى از آنان پيشانى اش را بر زمين نهد و آه بگويد ، فرشتگان هفت آسمان ، از رحم آمدن بر او ، گريه مى كنند . خداوند متعال مى فرمايد : «اى فرشتگان من! چه شده است كه گريه مى كنيد ؟». مى گويند : معبودا و سَرورا ! چگونه گريه نكنيم ، در حالى كه دوست تو بر زمين افتاده است و از دردش آه مى گويد ؟ خداوند متعال مى فرمايد : «اى فرشتگان من ! شما گواه باشيد كه من از بنده ام خشنودم ، از آن رو كه در سختى ها مى شكيبد و آسايش نمى طلبد» . فرشتگان مى گويند : معبودا و سَرورا ! با چنين سخنى كه مى گويى ، ديگر سختى ها به بنده و دوست تو ، زيانى نمى رسانند .

٣٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون به آسمان چهارم بالا برده شدم ، گريه اى شنيدم . گفتم : اى جبرئيل! اين چيست ؟ گفت : اين ، گريه فرشتگان مقرَّب براى گنهكاران است .