دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٧
٩٧.الفتوح : اَشتر گريست . على عليه السلام به او فرمود : «چرا گريه مى كنى ؟ خدا ديدگانت را نگرياند!». گفت : اى امير مؤمنان ! براى اين مى گريم كه مى بينم ديگران در ركاب تو كشته مى شوند؛ امّا شهادت، روزىِ من نمى شود تا بِدان كامياب شوم . على عليه السلام به او فرمود : «بشارت باد تو را به خير [و شهادت] ، اى مالك!».
٩٨.امام صادق عليه السلام ـ از سخنان ايشان در اوصاف مؤمنان كامل ـ :مخفيانه زندگى مى كنند ، پيوسته از سرزمينى به سرزمينى منتقل مى شوند ، شكم هايشان از روزه دارى گود افتاده ، لب هايشان از [بسيارىِ] تسبيح خدا خشكيده ، چشمانشان از گريستن، كم سو گشته و چهره هايشان از شب زنده دارى، به زردى گراييده است .
٩٩.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ اين سؤال كه : نشانه هاى مؤمن چيست ؟ ـ :چهار چيز : خوابش چون خوابيدن شخص در حال غرق شدن است ، خوردنش چون خوردن شخص بيمار است ، گريه اش چون گريستن زن فرزند مرده است ، و نشستنش چون نشستن شخص آماده برخاستن است .
٣ / ٣
رحمت خدا
١٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گريه چشم ها و بيم دل ها [از خدا] ، از رحمت خداوند متعال است .