دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٥
٧ / ١٦
گريستن امام رضا عليه السلام
٢٨٦.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از رجاء بن ابى ضحّاك ، در بيان عبادت امام رضا عليه السلام ـ :شب ها در بسترش بسيار قرآن مى خواند و هر گاه به آيه اى مى رسيد كه در آن از بهشت يا آتش ياد شده ، مى گريست .
٢٨٧.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از دعبل بن على خزاعى ـ :براى مولايم امام رضا عليه السلام شعرى خواندم كه آغازش اين است : تلاوتگاه هايى آياتى كه از تلاوت ، خالى گشته اند و جايگاه فرود وحى كه ويرانه گشته است! چون به اين سخنم رسيدم كه : خروج امامى كه حتما خروج خواهد كرد و به نام خدا و با بركات ، قيام خواهد كرد صف حق و باطل را در ميان ما از هم جدا خواهد نمود و بر نيكى و بدى ، سزا مى دهد . امام رضا عليه السلام به شدّت گريست . سپس سرش را به طرف من بالا كرد و فرمود : «اى خزاعى! اين دو بيت را روح القدس بر زبانت جارى كرد . آيا مى دانى اين امام كيست و چه وقت قيام مى كند ؟». گفتم : خير ، اى سَرورم ! فقط شنيده ام كه امامى از شما خروج مى كند و زمين را از تباهى پاك مى سازد و آن را از عدل ، آكنده مى گرداند .