دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٣
١٧٩.مستدرك الوسائل : روايت شده است كه: در روز قيامت ، آتش چنان دمى بر مى آورد كه خلايق به زانو در مى آيند . پس جبرئيل عليه السلام قدحى آب مى آورد و به صورت آن مى زند و آتش پس مى رود . محمّد صلى الله عليه و آله مى فرمايد : «اى جبرئيل! اين آب از كجاست ؟». جبرئيل مى گويد : اين از اشك هاى گنهكاران است .
١٨٠.مستدرك الوسائل : روايت شده است كه: پيامبر صلى الله عليه و آله چون پديدار شدن دوزخ را ببيند ، مى فرمايد : «پروردگارا ! اين آتش را از امّتم بگردان» ؛ امّا برگردانيده نمى شود تا آن كه [ اشك و ] گريه گنهكاران مى رسد، و آتش، سريع تر از چشم بر هم زدنى باز مى گردد.
٥ / ١٠
رهايى از آتش
١٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گريستن از ترس خدا ، رهيدن از آتش است .
١٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست كه چشمانش پُر اشك گردد، مگر اين كه خداوند، آن بدن را بر آتش حرام مى گرداند ، و هيچ چشمى از ترس خدا اشكبار نمى شود، مگر اين كه آن چهره، غبار و خوارى نمى بيند .
١٨٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده مؤمنى نيست كه از چشمانش ، اگرچه به اندازه سر مگسى ، اشك از ترس خدا خارج شود و بر گونه اش بغلتد ، مگر آن كه خداوند، او را بر آتش حرام مى گرداند .
١٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آتش دوزخ بر چشمى كه از ترس خدا اشك ريزد يا بگريد، حرام شده است . آتش بر چشمى كه در راه خدا بيدارى بكشد، حرام شده است .