١٥٠.امام باقر عليه السلام : ابراهيم پيامبر ، گفت : معبودا ! پاداش بنده اى كه از ترس تو صورتش را از اشك تر كند ، چيست ؟ خداى متعال فرمود : «پاداش او ، آمرزش و خشنودى من در روز قيامت است» .

٥ / ٥

دوستى خدا

١٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال ، هر گريه كننده اندوهگينى را دوست دارد .

١٥٢.مستدرك الوسائل : خداى متعال به داوود عليه السلام وحى فرمود كه : «مرا با اين نام بخوان : اى محبوب گريه كنندگان!» .

١٥٣.امام على عليه السلام ـ در بيان حديث معراج پيامبر صلى الله عليه و آله ـ :خداوند متعال فرمود : «اى احمد! چنين نيست كه هر كس گفت : خدا را دوست دارم ، دوستم بدارد ، مگر آن گاه كه قوتى بر گيرد ، و خرقه اى در پوشد ،[١] و در حال سجده بخوابد ، و ساعت ها به نماز ايستد ، و خاموشى در پيش گيرد ، و بر من توكّل نمايد ، و بسيار بگريد ، و خنده را كم كند ، و با هوسش بستيزد ، و مسجد را خانه خود قرار دهد .

١٥٤.الكافى ـ به نقل از احمد بن محمّد بن ابى نصر ـ :به امام رضا عليه السلام گفتم : قربانت شوم ! من چند سال است كه از خدا حاجتى خواسته ام و از تأخير اجابتش ، در دلم شكّى افتاده است . فرمود : «اى احمد ! مبادا شيطان به تو راه پيدا كند و نوميدت گرداند . [ جدّم ]باقر عليه السلام مى فرمود : گاه مؤمن از خداوند عز و جل حاجتى مى خواهد و خدا ، اجابت شدن آن را به تأخير مى اندازد ؛ چون صداى او و شنيدن ناله اش را دوست دارد» .

[١] يعنى از مال اندوزى و خوراك و لباسِ زياد بپرهيزد و به قوت و لباس كم بها بسنده كند .