دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١٧
فصل دهم : گريه كردن موجودات ديگر
١٠ / ١
گريه كردن فرشتگان
٣٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بيان حديث معراج ـ :بر فرشتگانى از فرشتگان خداى عز و جل گذشتيم كه خداوند ، آنان را چنان كه خواسته بود ، آفريده و چهره هايشان را آن سان كه خواسته بود ، قرار داده بود . هيچ لايه اى [و عضوى ]از پيكرهاى آنان نبود ، مگر آن كه خداى را تسبيح مى گفت و از هر سو با صداهاى گوناگون ، او را مى ستود . صداهايشان به ستايش گويى و گريه از ترس خدا ، بلند بود .
٣٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرشتگان بر مجالسِ ذكر مى گذرند و بالاى سر آنها مى ايستند و با گريه آنها مى گريند و به دعايشان آمين مى گويند .
٣٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس با جنازه اى رو به رو شود يا آن را ببيند و بگويد : «خدا بزرگ است . اين ، همان چيزى است كه خدا و پيامبرش به ما وعده داده اند و خدا و پيامبرش راست گفته اند . بار خدايا! بر ايمان و تسليم ما بيفزاى . ستايش ، خداى را كه قدرتمند و تواناست و بندگان را به وسيله مرگ ، مقهور كرده است» ، هر فرشته اى كه در آسمان هست ، از صداى او به رحم مى آيد و مى گريد .