٣٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در روزى كه فرزندش ابراهيم از دنيا رفت ـ :اندوهى كه خود را در دل يا در چشمْ نشان دهد ، رحمت است ، و اندوهى كه خود را در زبان و دست نشان دهد ، از شيطان است .

٣٣٦.امام على عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مرگ يكى از فرزندانش گريست . يكى گفت : اى پيامبر خدا ! شما ما را از گريستن نهى مى كنيد و خود مى گرييد ؟ فرمود : «من شما را از گريستن نهى نكردم؛ بلكه از شيون و نوحه كردن نهى نمودم . اين ، دلسوزى و مِهر است و خداوند ـ تبارك و تعالى ـ آن را در دل هر يك از بندگانش كه بخواهد ، قرار مى دهد ، و خدا به هر كه بخواهد ، رحم مى كند . خدا در حقيقت ، به بندگان دل رحمش رحم مى كند» .

٣٣٧.امام صادق عليه السلام ـ در يادكرد شهادت جعفر بن ابى طالب ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به فاطمه عليهاالسلامفرمود : «برو براى پسرعمويت گريه كن . فقط آه و واويلا نگو ؛ هر چيز ديگرى كه [در فضايل او] گفتى ، راست گفته اى» .