٣٠.امام حسن عليه السلام ـ به نقل از هند بن ابى هاله تميمى ، در وصفش از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله . . . غالبا خاموش بود و بى آن كه نياز باشد ، سخن نمى گفت و سخن را با گوشه هاى دهانش آغاز مى كرد و به پايان مى برد .[١] سخنانش مختصر و مفيد و روشن و شمرده بود ؛ نه فزونى در آن بود و نه كاستى .

٣١.سنن أبى داوود ـ به نقل از عايشه ـ :سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روشن و شمرده بود ، به طورى كه هر كس آن را مى شنيد ، مى فهميد .

٣٢.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عايشه ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مانند شما يك بند، سخن نمى گفت ؛ بلكه بند بند سخن مى گفت، چنان كه هر كس آن را مى شنيد ، حفظش مى كرد .

٣٣.صحيح البخارى ـ به نقل از عايشه ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله طورى سخن مى گفت كه اگر كسى مى خواست آن را بشمرد ، مى توانست .

[١] «در هنگام سخن گفتن ، تمام دهانش را نمى گشود» ، كنايه از بلاغت و فصاحت است .