دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٠١
١٦.امام صادق عليه السلام : طلاق پسر بچّه و آدم مست ، جايز (نافذ) نيست .
١٧.امام على عليه السلام : طلاق شخص ناقص العقل ، نافذ نيست ... و همچنين طلاق پسر بچّه ، تا آن گاه كه بالغ شود .
٢ / ٣
مُحلِّل واقع نشدن
١٨.الكافى ـ به نقل از على بن فضل واسطى ـ :به امام رضا عليه السلام نوشتم : مردى زنش را طلاقى مى دهد ، به گونه اى كه تا با مرد ديگرى ازدواج نكند ، آن زن بر او (شوهر اوّلش) حلال نمى شود . پس پسربچّه اى نابالغ با او ازدواج مى كند [آيا جايز است و مُحلّل واقع مى شود؟] . فرمود : «نه ، تا آن گاه كه بالغ شود» . به ايشان نوشتم : حدّ و مرز بلوغ چيست ؟ فرمود : «همان كه حدود را بر مؤمنان ، واجب مى گرداند» .
٢ / ٤
اجرا نشدن حدود
١٩.الكافى ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ :از يكى از آن دو (امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام ) در باره حكم پسر بچّه اى كه دزدى مى كند ، پرسيدم . فرمود : «اگر براى بار اوّل دزدى كرده و صغير است ، بخشيده مى شود . اگر تكرار كرد ، باز هم بخشيده مى شود و بار سوم ، سرانگشتانش قطع مى شود و در بار چهارم ، قسمت پايين تر آنها قطع مى گردد» .
٢٠.امام صادق عليه السلام : اگر پسر بچّه با زنى نزديكى كرد ، حد بر او اجرا نمى شود . اگر مرد با دختر بچّه نزديكى كرد ، بر آن مرد ، حد اجرا مى شود .