٣١٥.كتاب من لا يحضره الفقيه : هنگامى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از جنگ اُحد به مدينه باز گشت ، از هر خانه اى كه يكى از اعضاى آن كشته شده بود ، صداى نوحه و گريه شنيد؛ امّا از خانه عمويش حمزه صدايى نشنيد . پس فرمود : «امّا حمزه گريه كننده اى ندارد!» . مردم مدينه سوگند ياد كردند كه بر هيچ مرده اى گريه نكنند تا آن كه نخست بر حمزه نوحه و گريه كنند و از آن روز تا به امروز ، بر اين شيوه اند .

٣١٦.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابن عمر ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله چون از اُحُد باز گشت ، زنان انصار شروع به گريستن بر شوهران كشته شده خود كردند . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «امّا حمزه گريه كنندگانى ندارد!» . سپس رفت و خوابيد و چون بيدار شد ، ديد زنان [براى حمزه] مى گريند . ابن عمر گفت : و امروز هم هر گاه [بر مرده خود] مى گريند ، براى حمزه نيز گريه مى كنند .

[١] يعنى صبر كامل و واقعى ـ كه پاداش دارد ـ ، صبرى است كه در اوّلين ضربه اى كه از مصيبت به انسان وارد مى شود ، صورت گيرد ؛ يعنى صبر در اوّلين ضربه مصيبت، صبر واقعى و باارزش است . بعد از آن ، شخص ، خود به خود ، سرد مى شود .