٢٤٠.امام صادق عليه السلام : آدم عليه السلام چهل روز بر كوه صفا همچنان در حال سجده بود و براى بهشت و خارج شدنش از جوار خداوند عز و جل در بهشت ، گريه مى كرد .

٢٤١.امام على عليه السلام ـ در گفتارى در باره فرود آورده شدن آدم و حوّا به زمين ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «پس جبرئيل ، آن دو را فرود آورد و آدم را بر كوه صفا افكند و حوّا را بر كوه مروه . چون افكنده شدند ، بر دو پاى خويش ايستادند و سرهايشان را به سوى آسمان برداشتند و به درگاه خدا فرياد گريه سر دادند و گردن هايشان را كج كردند» . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «خداوند به آن دو، ندا داد كه : اكنون من از شما خشنود گشته ام. ديگر چه چيزى شما را مى گرياند ؟». گفتند : پروردگارا ! گناهمان ما را مى گرياند . آن بود كه ما را از جوار پروردگارمان بيرون كرد .

٢٤٢.امام باقر عليه السلام : آدم عليه السلام چهل شب براى هابيل گريه كرد .ر .ك : ص ٢٧٥ (مويه گران) .