جبر و اختيار - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٦ - دلايل نقلى قائلان به خلق اعمال

اخبار از يك بحث عقلى (آفرينش انسان و افعال او) دارد، ارتباطى نخواهد بود.

ثانياً: هرگاه مقصود از «ماتعملون» كليه كارهاى انسان باشد، در اين صورت مفاد آيه به سود بت پرستان تمام خواهد شد و پرستشگران خواهند گفت: اكنون كه همه كارهاى ما و از آن جمله عبادت بتها مخلوق خدا است، ديگر توبيخى متوجه ما نيست زيرا خود او، اين عمل را در وجود ما آفريده است (و خود كرده را ملامتى نيست).

ب: آياتى كه آفرينشگرى را از آن خدا دانسته و در جهان به بيش از يك خالق معتقد نيست اينك بخشى از اين آيات را وارد بحث مى كنيم:

١. (قِلِ اللّهُ خالِقُ كُلِّ شَيء وَهُوَ الْواحِدُ القَهّار) (رعد/١٦).

«بگو خدا خالق همه چيز است او است يگانه و غالب».

٢. (ذلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ خالِقُ كُلِّ شَيْء لا إِلهَ إِلاّ هُو) (مؤمن/٦٣).

«اين است پروردگار شما آفريدگار همه چيز، خدايى جز او نيست».[١]

٣. (يا أَيُّهَا النّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خالِق غَيْرُ اللّهِ) (فاطر/٣).

«اى مردم نعمت هاى خدا را بر خود به ياد آوريد، آيا جز او خالقى هست؟».

٤. (هُوَ اللّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ) (حشر/٢٤).

«او است خداى آفريننده صورتگر».