جبر و اختيار - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٤ - ١ شرح صدر

كرامت خود گمراه مى سازد و مؤمنان و نيكوكاران را به بهشت، هدايت مى كند آنگاه اين دو آيه را تلاوت نمود:

١.(يُثَبِّتُ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَفِى الآخِرَةِ وَيُضِلُّ اللّهُ الظّالِمينَ وَيَفْعَلُ اللّهُ ما يَشاءُ)[١](ابراهيم/٢٧).

٢. (إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْديهِمْ بإِيمانِهمْ تَجْري مِنْ تَحْتِهِمُ الأَنْهارُ فى جَنّاتِ النَّعيمِ)[٢] (يونس/٩).

مقصود از اين هدايت ويژه چيست؟

اين هدايت را مى توان نوعى تحوّل و دگرگونى روحى و درونى به شمار آورد كه خداوند تحت شرايط ويژه اى در وجود انسان پديد مى آورد كه به واسطه آن زمينه دريافت كمالات اخلاقى و معنوى براى او فراهم مى گردد.

قرآن كريم اين هدايت را با عناوين گوناگونى تعريف نموده است كه نمونه هايى از آن را در اينجا يادآور مى شويم:

١. شرح صدر

(فَمَنْ يُرِدِ اللّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإِسْلامِ)(انعام/١٢٥).

«خداوند كسى را كه بخواهد هدايت نمايد، سينه اش را براى پذيرش اسلام گشاده و آماده مى سازد».

---

[١] خداوند كسانى را كه به گفتار ثابت و استوار ايمان آورده اند، در زندگى دنيا و در سراى آخرت ثابت قدم و استوار مى دارد و ستمگران را گمراه مى سازد و خدا آنچه مى خواهد انجام مى دهد. [٢] خداوند كسانى را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده اند به واسطه ايمانشان به سوى بهشت هدايت مى نمايد.