استكبار و استضعاف در قرآن - سروش، محمد؛ حیدری، احمد - الصفحة ٧٤
آنهاست و همين سنتهاست كه وحدت ملّى و فرهنگ قومى ما را تشكيلمىدهد؟! «١» با توجه به آيات فوق نتيجه مىگيريم كه هر چند وابستگى به سنتهاى تاريخى و روش نياكان در ضعف فرهنگى تودهها ريشه دارد و جهل و نادانى آنان باعث مىگردد كه هر آيين نو، باطل و هر سنت كهنه و قديمى، حق تلقى شود، ولى مستكبران براى بقا و ادامه سلطه و حاكميت خود، از اين نقطه ضعف استفاده مىكنند و به نام وحدت ملّى، سنتهاى نياكان و ... در برابر مردان اصلاح طلب جبهه مىگيرند. قرآن كريم در اين باره مىفرمايد:
«ما ارْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فى قَرْيَةٍ مِنْ نَذيرٍ الَّا قالَ مُتْرَفُوها انَّا وَجَدْنا اباءَنا عَلى امَّةٍ وَ انَّا عَلى اثارِهِمْ مُقْتَدُونَ» «٢» هيچ رسولى را پيش از اين به هيچ شهر و ديارى نفرستاديم مگر آن كه مترفين آن ديار به رسولان گفتند: «ما پدران خود را بر آيين و عقايدى يافتيم و از آنان پيروى مىكنيم.» ٥ - سركوب شيوه و روش ديگر، سركوب حق طلبان است كه با زندان، تبعيد، شكنجه و كشتار انجام مىگيرد. اقدامات سركوبگرانه ستمگران، معمولًا در دو مرحله انجام مىشود:
الف پيش از ظهور و تكوين نطفههاى انقلاب، به منظور جلوگيرى و پيشگيرى از ظلم ستيزى و اعتراض، روشهاى قهرآميزى به كار مىگيرند؛ چنانكه فرعون پيش از تولد موسى (ع)، پسران بنىاسرائيل را مىكشت، تا مبادا كسانى كه داعيه مبارزه دارند، از ميان آنان پديد آيند.
ب- پس از ظهور و تكوين نطفههاى انقلاب و به منظور از بين بردن فريادهاى اعتراض و نابود كردن چهرههاى انقلابى؛ همان گونه كه فرعون ساحران مؤمن را چنين تهديد كرد: