گوناگون همچون قحطى و خشكسالى، توفان، حمله ملخ‌ها به زراعت، آلودگى به شپش، حمله وزغ‌ها و تبديل شدن آب آشاميدنى به خون به سوى‌شان گسيل فرمود، ولى هر بار كه به درخواست آنان و دعاى موسى (ع) عذاب برداشته مى‌شد، بر عصيان و تكذيب خود ادامه مى‌دادند تا سرانجام به نابودى‌شان منجر شد؛ چنان كه خداى سبحان در قرآن مى‌فرمايد:
«كَذَّبُوا بِاياتِنا كُلّها فَاخَذْناهُمْ اخْذَ عَزيزٍ مُقْتَدِرٍ» «١» همه آيات ما را تكذيب كردند؛ پس به قهر و اقتدار خود [گريبان‌] آنان را گرفتيم.
در اين زمان، ستم و استكبار فرعون، تنها متوجه بنى اسرائيل نبود، بلكه در ميان قبطيان نيز افراد مؤمن توان اظهار ايمان و اعتقاد خود را نداشتند؛ چنان كه مرد مؤمنى كه موسى (ع) را از تصميم فرعون بر قتل او آگاه ساخت تا از مصر خارج شود، «٢» دستگير شد و به قتل رسيد و جسدش قطعه قطعه گرديد اما ايمانش را از كف نداد. «٣» ساحران فرعون نيز كه خود را در مصاف با موسى (ع) و معجزه او، ناتوان يافته بودند و به او ايمان آوردند، از سوى فرعون تهديد شدند كه:
«امَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ انْ آذَنَ لَكُمْ ... لَاقَطِّعَنَّ ايْدِيَكُمْ وَ ارْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ ثُمَّ لَأُصَلَّبَنَّكُمْ اجْمَعينَ» «٤» آيا پيش از اين كه به شما اجازه دهم، به او ايمان آورديد ... بى گمان، دست و پايتان را بر عكس مى‌بُرم و حتماً همه شما را به دار مى‌كشم.
آسيه، همسر فرعون نيز كه پس از مشاهده معجزه موسى (ع) به او ايمان آورده بود، تحت شكنجه‌هاى فرعون جان داد. «٥» مبارزه موسى (ع) با فرعون در مراحل مختلف و عزيمت آن حضرت همراه با بنى اسرائيل از مصر و تعقيب آنان از سوى لشكريان فرعون و گذر معجزه آساى آنان از