استكبار و استضعاف در قرآن - سروش، محمد؛ حیدری، احمد - الصفحة ١٥٤
مباركه قصص مىفرمايد:
«وَ نُريدُ انْ نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا فِى الْارْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ ائِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثينَ» «١» و اراده كرديم بر كسانى كه در آن سرزمين فرو دست شده بودند، منت نهيم و آنان را پيشوايان گردانيم و ايشان را وارث كنيم.
از روايات امامان معصوم (ع) در تفسير آيه شريفه مذكور كه آن را بر حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) تفسير فرمودهاند، مىتوان اختصاص نداشتن آيه را به حاكميت بنىاسرائيل دريافت. «٢» پارهاى از اين روايات عبارتند از:
على (ع) مىفرمايد:
«لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيا عَلَيْنا بَعْدَ شِماسِها عَطْفَ الضَّروُسِ عَلى وَلَدِها» «٣» دنيا به سوى ما باز مىگردد و به ما مهربانى مىكند؛ مانند بازگشت شتر بدخو به سوى فرزندش.
سپس، آيه «استضعاف» را به عنوان شاهد قرائت مىفرمايد.
در روايتى ديگر امام صادق (ع) مىفرمايد:
اين آيه، مربوط به صاحب الامر است؛ كسى كه در آخر الزمان ظهور مىكند و جبّاران و فرعونيان را شكست مىدهد و شرق و غرب عالم را مالك مىشود و آن را چنان كه از ظلم و جور پر شده است، پر از عدل و داد مىكند. «٤» علّامه طباطبائى روايات نقل شده در تفسير اين آيه را، از قبيل «جرى و انطباق» دانسته است «٥»؛ چنان كه شهيد مرتضى مطهرى نيز براى اثبات حكومت جهانى حضرت