به يهود به صورت انسان خلق شده‌اند. اگر فردى بر غير يهودى كوچكترين ترحمى روا دارد، از عدالت خارج است. غش و خدعه كردن با غير يهودى بى مانع است.
دزدى از يهودى حرام و از غير يهودى جايز است. هرگاه يهودى و اجنبى شكايت داشته باشند، بايد حق را به جانب يهودى داد اگر چه بر باطل باشد. ربودن اموال ديگران به وسيله ربا مانعى ندارد؛ زيرا خداوند يهودى را به ربا گرفتن از غير يهودى امر مى‌فرمايد. غير يهودى را هر چند صالح و پرهيزكار باشد، بايد كشت. حرام است غير يهودى را نجات دهيد حتى اگر در چاهى بيفتد بايد فورا سنگى بر در آن گذاشت.
اگر يكى از اجانب را بكشيم مانند اين است كه در راه خدا قربانى كرده‌ايم. اگر غير يهودى را در دريا غريق يافتى- نبايد نجاتش دهى. تعدّى كردن به ناموس غير يهودى مانعى ندارد؛ زيرا كفار مثل حيوانات هستند و حيوانات را زناشويى نيست.
قسم دروغ خوردن جايز است، خصوصاً در معاملات با غير يهود. ما بايد دختران زيباى خود را به پادشاهان، وزرا و شخصيت‌هاى برجسته تزويج كنيم تا به وسيله آنان بر حكومت‌هاى جهان تسلط يابيم. «١» قرآن كريم، توهّمات و اعتقادات باطل يهود را چنين بازگو مى‌فرمايد:
«قَالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى‌ نَحْنُ ابْناؤُاللَّهِ وَ احِبَّاؤُهُ» «٢» يهود و نصارا گفتند: «ما فرزندان خدا و دوستان اوييم.» «قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ الَّا ايَّاماً مَعْدُوداتٍ وَ غَرَّهُمْ فى‌ دينِهِمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ» «٣» و يهوديان گفتند: «آتش دوزخ به ما نمى‌رسد، مگر چند روزى [و كيفر ما به دليل امتيازى كه بر ديگر اقوام داريم، بسيار محدود است‌].» و اين افترا، آنان را در دينشان مغرور ساخت.
«قالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ الَّا مَنْ كانَ هُوداً اوْ نَصارى‌ تِلْكَ امانِيُّهُمْ» «٤»