خدا واداشت و كارنامه آنان را سياه ساخت.
يهود گمان مى‌كند كه تنها ملتى است كه ارتباط نَسَبى همه جانبه با آدم (ع) دارد و از سلاله آدم است و تنها آنان فرزندان آدم حساب مى‌شوند و چون آدم بدون وساطت پدر و مادر، از جانب خدا خلق شده فرزند خداست و آنان نيز به واسطه آدم (ع) فرزندان خدا هستند و بقيه انسان‌ها در اثر تحول و تطور، از طبيعت مادّى به وجود آمده‌اند و فرزندان زمين هستند و در حقيقت حيواناتى هستند كه شكل بشر به خود گرفته‌اند. «١» در تلمود- شرح كتاب مقدس- آمده است:
بعد از آن كه خدا بر يهود غضب كرد و معبد آنان در بيت‌المقدس را [به دست بخت نصّر] خراب كرد، پشيمان شد وزارى مى‌كرد و فرياد مى‌كشيد: واى بر من، زيرا اجازه دادم خانه‌ام غارت شود و هيكلم [: معبد بيت‌المقدس‌] آتش زده شود و فرزندانم متفرق گردند. «٢» در جاى ديگر از تلمود آمده است:
ارواح يهود با ارواح بقيه مردم فرق دارد زيرا ارواح يهود جزئى از خدا است؛ مانند فرزند كه جزئى از پدر است. بر هر يهودى لازم است كه با بذل توان خويش مانع تسلط بقيه مردم در زمين گردد. اعتبار يهودى نزد خدا بيشتر از اعتبار ملائكه است. يهودى جزء خداست. پس اگر يك امّى [: غير يهودى‌] يك اسرائيلى را بزند مانند آن است كه عزّت الهى را كوبيده باشد و تفاوت درجه يهود با غير يهودى مانند تفاوت درجه انسان با حيوان است. يهودى حق دارد در معامله غير يهودى را فريب دهد و به دروغ براى او قسم بخورد. «٣» در فرازهايى از كتاب پروتكل و صورت مجلس حكماى يهود چنين آمده است:
نطفه غير يهودى مثل نطفه بقيه حيوانات است. اگر يهود نبودند، بركت از روى زمين برداشته مى‌شد و آفتاب ظاهر نمى‌شد و باران نمى‌باريد. اجانب براى خدمت كردن‌