استكبار و استضعاف در قرآن - سروش، محمد؛ حیدری، احمد - الصفحة ١٢٨
درياى نيل و غرق شدن دشمن و پيروزى نهايى بر فرعونيان تحقق يافت و بدين وسيله خداى سبحان بر بنى اسرائيل منّت نهاد و آنان را از سلطه فرعون رهايى بخشيد؛ چنان كه مىفرمايد:
«وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى مُوسى وَ هارُونَ وَ نَجَّيْناهُما وَ قَومَهُما مِنَ الْكَرْبِ العَظيمِ وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبينَ» «١» و ما بر موسى و هارون منت گذارديم و هر دو را با قومشان از بلاى بزرگ [فرعونيان] نجات داديم و آنان را يارى داديم تا غالب شدند.
٣- استكبار بنى اسرائيل بنى اسرائيل به رهبرى موسى (ع) پس از مدتها تحمّل آزار و شكنجه، نتيجه شكيبايى و استوارى خود را يافتند و به اراده الهى، از ظلم و ستم فرعونيان رها گشتند، دشمنانشان غرق شدند و جانشينى در زمين بدانان رسيد. ملّتى كه تا ديروز برده و تحت ستم بود، امروز آزاد شد و از جانب خداوند بزرگ، به فضيلت و بزرگى رسيد:
«وَ اوْرَثْنَا القَوْمَ الَّذينَ يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْارْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتى بارَكْنَا فيها وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى عَلى بَنى اسْرائيلَ بِما صَبَرُوا» «٢» و مشرقها و مغربهاى پر بركت زمين را به آن قوم مستضعف واگذارديم و وعده نيك پروردگارت بر بنى اسرائيل به دليل شكيبايى شان، تحقق يافت.
«يا بَنى اسْرائيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِىَ الَّتى انْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ انى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمينَ» «٣» اى بنىاسرائيل! به ياد آوريد نعمتى را كه به شما بخشيدم و اين كه شما را بر جهانيان برترى دادم.
«وَ اذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِه يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ اذْ جَعَلَ فيكُمْ انْبِياءَ وَ