فصل سوم: ساختار نظام جمهورى اسلامى ايران‌ نظام جمهورى اسلامى ايران، كه پس از پيروزى انقلاب اسلامى در ٢٢ بهمن ١٣٥٧ ه. ش پديد آمد، مانند هر نظام ديگرى داراى ساختار سياسى ويژه خود است. آشنايى با ساختار سياسى نظام جمهورى اسلامى، اركان، نهادها و قواى حاكم بر آن، حدود اختيارات و وظايف هر يك از آن‌ها و چگونگى روابط آن‌ها با يكديگر، از وظايف هر شهروند ايرانى است. هر يك از افراد تابع دولت جمهورى اسلامى بايد بدانند كه نظامى كه بر آنان حاكم است، چگونه شكل مى‌گيرد، سلسله مراتب قدرت در آن چگونه است و افراد چه سهمى در آن دارند.
بديهى است كه لازمه آشنايى با ساختار هر نظام سياسى، آشنايى با قانون اساسى آن است؛ چرا كه قانون اساسى بهترين شناسنامه و گوياترين سند شناسايى هر نظام سياسى است و در بردارنده هدف‌ها، آرمان‌ها، اصول و ارزش‌هاى حاكم بر جامعه است. از اين رو، رشته‌اى با عنوان «حقوق اساسى» پديد آمده است كه در زير مجموعه حقوق عمومىِ داخلى جاى دارد.
كتاب حاضر بر خلاف كتاب‌هاى حقوق اساسى، كه بر اساس فصل‌هاى قانون اساسى تنظيم شده‌اند، مطابق با سلسله مراتب قدرت تدوين شده است. مزيّت اين روش در آن است كه خواننده پس آشنايى با ساختار نظام، با جايگاه عمودى و افقى اركان نظام نيز آشنا مى‌شود.