جرم در دادگاه‌هاى عمومى قابل محاكمه‌اند. تنها تفاوت وزيران با ديگر مردم در اين باره، اين است كه رسيدگى به اتهام آنان با اطلاع مجلس انجام مى‌پذيرد. البته، اين اطلاع كوچكترين تأثيرى در مراتب دادرسى ندارد. «١» آخرين نوع مسؤوليتى كه متوجه وزيران است، مسؤوليت مالى است. وزيران در مقام انجام وظايف و اختيارات خود با اموال و داراى‌هاى نقدى و غير نقدى فراوانى سر و كار دارند كه امكان سوء استفاده و دخل و تصرف شخصى آنان همواره هست. قانون اساسى براى جلوگيرى از اين امر، مقرّر كرده است كه اموال و دارايى رهبر، رئيس جمهور، معاونان رئيس جمهور، وزيران و همسر و يا همسران و فرزندانشان، پيش و پس از خدمت توسط رئيس قوّه قضائيه رسيدگى شود و بررسى گردد كه از راه نامشروع افزايش نيافته باشد. «٢» ج- وظايف و اختيارات وزيران‌ ١- اداره وزارتخانه‌ها: يكى از مهمترين و بديهى‌ترين وظايف و اختيارات هر وزيرى، اداره و مديريت وزارتخانه است. امّا اين كه وزارتخانه چيست و تعداد وزارتخانه‌ها چندتا است و حيطه اختيارات وزيران و وزارتخانه تا چه اندازه است، در قانون اساسى مشخص نشده است، بلكه براساس بند آخر اصل ١٣٣ قانون اساسى كه مى‌گويد:
«تعداد وزيران و حدود اختيارات هر يك از آنان را قانون معيّن مى‌كند» به قوانين عادى واگذار شده است. طبق اين اصل، تصويب قوانين مربوط به افزايش يا كاهش وزارتخانه‌ها و حدود اختيارات آن‌ها با مجلس شوراى اسلامى است.
قوانين به تناسب نياز اداره كشور، مجموعه‌اى از وظايف و اختيارات را در سازمانى به نام «وزارتخانه» متمركز كرده و اداره آن را به شخصى با عنوان «وزير» واگذارده است.
بنابراين، وظيفه نخست هر يك از وزيران، اداره وزارتخانه‌اى مشخص با وظايف و اختيارات معيّن است. مديريت وزير در رأس وزارتخانه به صورت مديريت چندگانه سياسى، فنى و تشكيلاتى است. «٣»